Ik ben Dennis Mateijsen (ervaringsdeskundige) en geboren in 1972. Ik ben getrouwd en heb twee dochters. Ik heb lange…

Dit is de eerste blog die ik schrijf voor Broedplaatsz. Ik zal me eerst voorstellen. Ik ben Dennis Mateijsen, 43 jaar, ben getrouwd en heb twee dochters. Ik ben werkzaam bij RIBW Brabant en ook werkzaam, als ZZP vanuit SCBE Berkel-Enschot. Vanaf afgelopen jaar zet ik me ook vrijwillig in voor Zorgbelang Brabant. Dit jaar rond ik de opleiding tot ervaringsdeskundige af bij Howie The Harp.

Afgelopen week zat ik naar Pauw te kijken op televisie. Er werd een onderwerp besproken wat mij raakte. Er werd besproken wat te doen, wanneer je de keuze krijgt een zwangerschap af te breken en je weet dat je ongeboren kind een afwijking of beperking heeft.

Na de geboorte van mijn oudste dochter raakte mijn vrouw zwanger. Na drie maanden hebben we de keuze gemaakt om de zwangerschap af te breken d.m.v. een abortuspil. De artsen kwamen er door onderzoek achter dat er sprake was van een chromosoom afwijking, waardoor er geen overlevingskans was. We hebben de foto’s nog voor herinnering. Nadat de zwangerschap is afgebroken kwamen we erachter dat het ongeboren kind geen kans van slagen had om in leven te blijven bij geboorte. Het verdriet was er niet minder door.

Later dat jaar was mijn vrouw weer zwanger. Angst regeerde, omdat je bang bent dat het weer fout kan gaan. Mijn vrouw stond onder strenge controle en al snel werd verteld dat het ongeboren kind een groei achterstand ontwikkelde, maar men kon niet achterhalen waar dit door kwam.

Mijn jongste dochter Isis is in 2003 2,5 maand te vroeg geboren met een gewicht van 780 gram en het syndroom Pierre-Robin. Pas de dag voor geboorte werd er gezien door de arts die een echo had gedaan dat er iets niet goed was met Isis. Toen hebben we niet een keuze gehad, maar werden we de dag voor geboorte geconfronteerd met wat er aan de hand kon zijn.

Het is een moeilijke start geweest, waarin onzekerheid regeerde. Artsen gaven in beginsel geen kans van overleven. Isis is een vechter en heeft het overleefd. Een dik half jaar in het ziekenhuis, veel onzekerheid in het begin. Isis heeft in het leven enorme stappen gemaakt en gaat komend jaar naar het middelbaar onderwijs. Als ouders zijn wij heel trots op haar wat ze nu al bereikt heeft in haar leven.

Het heeft mij heel wat ervaringen opgeleverd. Het leven meer leren waarderen. Voor moeilijke keuzes komen te staan. Het ervaren van spanningen en hoe ga je daarmee om? Een keuze maken om een leven wel of niet af te breken is ontzettend moeilijk en heel persoonlijk. In geval van Isis ben ik heel blij dat ik niet de keuze heb hoeven maken. Nu ik zie wat het mij heeft opgeleverd. Ik heb een speciale band met mijn dochter en we hebben dezelfde interesses. Ik herken me van vroeger toen ik zelf regelmatig lichamelijk ziek was.

Eigen kracht is enorm van belang en Isis laat dit in allerlei facetten zien. Doorzetten. Niet opgeven. Een geweldige drive om te willen slagen. Een echte winnaar!

dennisgastblog

Dit maakt mij trots!

Dennis Mateijsen.
Verpleegkundige – Counselor – Ervaringsdeskundige i.o.

0