Graag wil ik me voorstellen als blogger op deze website. Ik ben Chantal van Birgelen, geboren op 13…

Nu de zomervakantie al weer bijna ten einde is en de accu is opgeladen, lijkt het wel alsof ik de hele wereld weer aankan. Een heerlijk gevoel!!
Eindelijk ben ik niet meer opgebrand na een dagje werken. Ik heb zelfs nog energie over om enkele uurtjes in de tuin te werken, te klussen aan de woning of gewoon een leuk boekje te lezen.

Energieprobleem
Wat zou het heerlijk zijn als ik die energie vast kan houden, tot de volgende vakantie. Dat zou geweldig zijn!
Maar de ervaring leert dat ik binnen no time weer in het diepe duik en na het werk uitgeblust thuis kom. Niet goed maar het gaat al jaren zo. Elk jaar neem ik me voor om het overdag een tandje rustiger aan te doen. Maar het lijkt wel alsof ik in een stofzuiger wordt gezogen en geen andere kant op kan. Het zij zo.

Andersom
In elk geval gebruik ik nu even m’n energie, die ik na m’n werk nog over hou, om iemand te helpen. Was het jaren achter elkaar dat mensen mij kwamen helpen, nu kan ik het gelukkig ook eens andersom doen. En van deze momenten maak ik dankbaar gebruik.

Niet-aangeboren Hersenletsel
Een vriendin van mij heeft een Niet-aangeboren Hersenletsel (NAH) die ze heeft opgelopen via een bizar ongeval op haar werk. Ze heeft hierbij een linkszijdig beperking opgelopen waardoor haar arm en been sleept. Maar ze doet nog vanalles. Zelfs autorijden. Mooi om te zien!
Nu ze gaat verhuizen zie ik dat ze hulp nodig heeft. Manlief klust in de nieuwe woning, maar zij moet het gezin draaiende zien te houden in de bestaande woning. Niet niks met enkele opgroeiende kinderen.
Dus bied ik mijn hulp aan om haar een handje te helpen.
In eerste instantie wimpelt ze het af en geeft ze aan dat ze alles wel zelf kan. Maar na wat aandringen krijg ik enkele dagen later een whatsappje of ze toch van het aanbod gebruik mag maken.
Natuurlijk!
Ik ben blij om te lezen dat ze haar schroom heeft overwonnen om hulp in te schakelen. Soms kun je gewoon niet alles zelf doen. Dan is het fijn als er iemand is die je dan komt helpen.

Helpende hand
We maken een afspraak en binnen enkele dagen sta ik op de stoep met wapperende handjes. We kachelen de hele avond door met glazen inpakken, keukenkastjes leeghalen en poetsen, totdat we ons doel hebben bereikt: de keuken grotendeels leeg en in dozen ingepakt.
Tevreden ploffen we op de bank, zij met een wijntje en ik met wat fris (ik moet nog autorijden). Moe maar erg voldaan hebben we de klus geklaard.
En ik denk: kijk ons hier nu zitten. Twee meiden met allebei een beperking fiksen het toch maar eventjes om de hele boel in te pakken. Conclusie: die mannen hebben we lekker niet nodig.

Voldaan gevoel
Wat ik tevens merk is dat het me een heel voldaan gevoel geeft om iemand te hebben geholpen. Anders had ik toch de hele avond (weer) nutteloos voor de tv gehangen.

Bij thuiskomst plof ik op bed en besef nu pas hoe het zou kunnen aanvoelen als anderen mij helpen. Dat moet dus ook een goed gevoel geven.

Dus ik besluit om m’n vriendin voortaan wat vaker te gaan helpen.
En daarnaast besluit ik ook om vaker “ja” te gaan zeggen als iemand me een helpende hand aanreikt als ik weer eens voor pampus lig.
Zij blij, ik blij en iedereen blij:)