BroedplaatsZ is niet 'alleen maar' een plaats waar zorggebruikers hun ervaringen delen. U deelgenoot maken van hun dagelijkse…

Cover van het boekIn dit blog neem ik u mee in de wondere wereld van het schrijven van een boek. Het idee om dit te gaan doen, komt natuurlijk niet uit de lucht vallen. Het bloggen, al een paar jaar, leverde dusdanige reacties op dat ik er bijna niet meer omheen kon.

Het werkmateriaal, de blogs dus, had ik al, dus ik verkeerde in de veronderstelling dat ik al bijna klaar was…

Ik had het mis.

Ik betrad de wereld van uitgevers, redacteurs, PR, illustraties, vormgevers. Ik moest keuzes maken, veel keuzes. Papier, formaat, lettertype, aantal blogs dat ik erin wilde hebben.

En dan heb ik het nog niet over de mensen die ik moest benaderen. Ik had een redacteur nodig, een vormgever, iemand voor de PR. Ik moest een voorwoord regelen, mensen die een aanbeveling schreven voor op de achterflap.

Keuzes…. keuzes….keuzes… en daar ben ik toch zo goed in…..not.

En toch… toch komt er langzaam lijn in.

Ik blijk getrouwd te zijn met een vormgever. Daar ben ik erg gelukkig mee en de lijntjes zijn kort op deze manier. Via via kwam ik aan een fantastische neerlandicus die mijn teksten kan redigeren en deze overzichtelijk terugstuurt. Illustraties doen we zelf. PR loopt ook, dankzij Zorgbelang Brabant. Een collega-vrijwilliger vraagt braaf iedere keer als hij me ziet, of mijn boek al af is. Remindertje eerste klas.

Bevriende schrijvers hielpen me op weg, en ook mijn maatje leverde een aanzienlijke bijdrage door kritisch te blijven kijken naar mijn titel en me te helpen bij deze bevalling.

Kortom… het loopt en mijn to-do lijstje wordt korter en van een ander niveau. Het inhoudelijke heb ik ongeveer achter de rug. Om de blogs terug te lezen, is erg confronterend, maar het voelt goed om deze te delen.

Ik ben sterk genoeg om kwetsbaar te zijn.

Nu komt het randgebeuren om de hoek kijken. De Public Relations, de lancering waarbij van alles geregeld moet worden, het “verzinnen” van de illustraties. Mensen inschakelen die me ook hierbij kunnen en willen helpen.

Want…

Een boek schrijven is één ding, maar een boek schrijven over en met hersenletsel is nog een ding. Een uitdaging, een avontuur.

O ja, ik moet ook nog een bedankwoord schrijven. Ik zal daar maar een paar bladzijden voor uittrekken.

Kortom… IK heb geen boek geschreven, WE hebben een boek geschreven.

Arnie

http://www.prettigverstoordbrein.nl/