**op 23 november 2016 is Eelco, gesteund door zijn naasten, in alle rust overleden. Zijn euthanasiewens is op…

Hulp of tegenwerking?

17-6-2016

Feest, nou ja feest? Mama is jarig. En ik besef ineens dat dit dus de laatste keer is dat ik erbij zal zijn. Heb eigenlijk geen zin om te gaan. Er komen mensen die ik niet mag en die me gaan vragen hoe het met me gaat, maar ja. Het is de laatste keer dus die ene keer kan er ook nog wel bij 😉

23-6-2016

Vandaag gesprek met mijn huisarts. Ze was erg verrast toen ik vertelde dat ze de somatische kant op willen. Ze kon zich ook moeilijk voorstellen dat dit meer kans van slagen zou hebben, maar zei ook dat ze het daar wel beter zouden weten. En als dit traject sneller is dan moeten we er maar niets van zeggen. Helemaal mee eens.
Ik heb trouwens na het weekend nog een afspraak met haar, ze is zwanger en ik vind het een goed idee om de nieuwe huisarts in de praktijk die haar dan gaat vervangen te leren kennen. Kan ik meteen vragen wat die ervan vindt en of die mij gaat tegenwerken in dit traject. Ik verwacht van niet, want anders zou mijn huisarts zo iemand nooit in de praktijk laten, maar ik wil het graag zeker weten. Overigens mag ik altijd bellen, ook al is ze met zwangerschapsverlof. Zal ze mij altijd helpen. “Tenzij ik actief aan het baren ben”, maar dat lijkt me best wel begrijpelijk.
Ook besproken dat ik meer last heb van lichamelijke klachten en pijnstillers gekregen. Ik denk dat ik niet eens zozeer meer klachten heb, maar dat ik nu aan mezelf durf toe te geven dat ze er zijn. Ik denk dat ik ze toch, al dan niet bewust, heel lang heb weggeduwd.

Nu is het dus wat betreft de kliniek nog afwachten, maar heb morgen een afspraak met een arts van het CTBM (Centrum ThuisBeademing Maastricht). Het is een spreekuur hier in Tilburg, wat fijn is, maar tegelijk is het daardoor voor mij een nieuwe arts. En ja ik zal toch ook daar wel het een en ander moeten gaan toelichten over mijn verzoek aan de kliniek. Misschien heb ik geluk en tref ik een arts die zegt: ”dat doe ik wel eventjes voor je”, maar dat verwacht ik niet hoor.  Een beetje dromen moet toch kunnen.
Lijkt me voor een arts ook wel heftig, je verwacht een routine controle en gesprekje en je krijgt zoiets op je bord. Maar ja, het is wat het is.

Maandag eindelijk dan het gesprek met de psychiater (die ook geneesheer-directeur is). Ik wil eigenlijk alleen maar weten of ze me tegen gaan werken. En of ze iets voor me kunnen betekenen tijdens het wachten op mijn euthanasie (of suïcide). Dit zou wel inhouden dat ik er open over wil kunnen praten en dat is denk ik toch wel een moeilijk iets voor de instelling. Maar ja, misschien word ik wel aangenaam verrast. De laatste echt heel persoonlijke ervaring uit de eerste hand ervaring hierover is alweer 3 jaar geleden toen Elmira door dit proces ging. En hoewel ik weet dat het een trage logge organisatie is, denk ik niet dat er niets veranderd is. Ach ja we zullen het wel zien.