Hierbij zal ik mezelf even voorstellen. Ik ben Lotte en ben 28 jaar. Ik woon op mezelf in…

Zoals jullie wellicht nog weten, heb ik vorig jaar zomer een blog geschreven over de onmisbaarheid van vrijwilligers als het gaat om “het op vakantie gaan”. Door mijn fysieke beperkingen en grotere zorgvraag, ben ik als het hierom gaat afhankelijk van organisaties zoals De Zonnebloem.

Vorig jaar ben ik voor het eerst mee geweest met de jongeren vaarvakantie van De Zonnebloem. Dit vond ik leuk maar tegelijkertijd ook spannend, ik koos er namelijk voor om alleen op vakantie te gaan zonder vrienden of bekenden. Dit omdat ik graag nieuwe contacten wilde opdoen en als je alleen bent word je hier eerder toe aangezet.

Ik kwam op de boot en voelde gelijk een soort verbondenheid met de vrijwilligers en de andere gasten, de groep was een. Iedereen is gelijk en wordt in zijn/haar waarden gelaten. Je wordt gezien als persoon en niet als “die meid in de rolstoel” Dit voelt als een bevrijding, je kan en mag echt jezelf zijn. Het is moeilijk te voorwoorden, ik kan het op papier niet beschrijven, you don’t spell it, you feel it!  Ik dacht altijd dat het onmogelijk was om in zo’n kort samenzijn die verbondenheid te voelen, maar na twee vakanties kan ik zeker zeggen dat het kan en dat ik mensen in mijn hart heb gesloten.

Vandaag teruggekomen van een geweldige en onvergetelijke vakantie mogelijk gemaakt door een groep fantastische vrijwilligers die zich met hart en ziel inzetten voor ons als gasten. Ik ben deze lieve mensen iedere keer weer heel dankbaar voor hun inzet en de liefde die men uitstraalt. Ook deze keer voelde het echt als thuiskomen en ik was dan ook verheugd om mensen voor vorig jaar weer terug te zien en daarnaast nieuwe mensen te ontmoeten. Ik heb veel mooie plekken mogen bezoeken, heerlijk gegeten, maar bovenal mogen genieten van al die mooie mensen met ieder hun eigen verhaal en unieke persoonlijkheid, het ontroerd mij ook deze keer weer.

Hopelijk mag ik nog lang van deze vakanties genieten en zijn mensen zich bewust van de onmisbaarheid van vrijwilligers en organisatie die deze vakanties niet alleen mogelijk maken, maar er ook voor zorgen dat gasten zich welkom voelen en “thuiskomen”. Super bedankt allemaal en hopelijk tot ziens!