Hallo allemaal,Ik zal mijzelf voorstellen mijn naam is Charissa Fens, ik ben 20 jaar en ik woon in…

33 weken van mijn revalidatie zitten er op. Dit betekent dat er nog 9 weken te gaan zijn. de afgelopen tijd heb ik opnieuw doelen behaald. deze week heb ik zientraining en braille afgerond. Zo komen er aan steeds meer onderdelen een eind.

Zien training of zoals het de laatste tijd heet videologie. Is onderdeel waarin aandacht word besteed aan wat je aan je ogen hebt. Hoe dat het zit met de belasting van je zicht. Met andere woorden wat kun je nog met je ogen doen. En wat kun je beter op een andere manier aanpakken ook word er aandacht besteed aan wat iemand nou eigenlijk ziet. Hoe leg je dat uit aan mensen die wel goed zien?
voor mij is hier door meer duidelijkheid gekomen wat ik nu eigenlijk zie en over de visuele belastbaarheid die bij mij erg laag is.

Natuurlijk wist ik wel dat mijn zicht slecht was. Maar er zijn zoveel factoren er om heen. Waar ik geen rekening mee hield. Of waarvan ik eigenlijk geen besef had dat zo zoveel invloed hadden op mijn functioneren.

Zoals ik al eerder vertelde is mijn visuele beperking een combinatie, van een gezichtsscherpte die erg laag is, een beperkt gezichtsveld, daar komt dan nog het hinder van licht dat ik dagelijks ervaar bij. Ook is het dat mijn zicht altijd onrusig is.het verspringt dus constant waardoor het er niet makkelijker op word.

Licht word weergeven in lux om een beeld te geven hoeveel lux iets is:

Zonlicht: 100 000 – 130 000 lux
Daglicht, indirect zonlicht: 10 000 – 20 000 lux
Bewolkte dag: 1000 lux
Kantoor: 500 lux
Erg donkere dag: 100 lux
Schemering: 10 lux
Donkere schemering: 1 lux
Volle maan: 0,1 lux

Uit onderzoek blijkt dat mijn ogen maximaal 1,5 lux als prettig ervaren. Alles wat daarboven komt is te veel. Hiermee valt wel op zijn plaats waarom ik veel klachten ervaar van licht. Naast deze klachten treed er door het licht ook verblinding op. licht zorgt er dus letterlijk voor dat mijn zicht nog verder verslechterd op dat moment. Waar ik normaal nog wel wat dingen zie. Zorgt licht er al snel voor dat ik ook die dingen niet meer waarneem.

Een factor die ik zelf nooit heel erg mee nam. Was nystagmus maar nu blijkt dat deze meer invloed heeft op mij dan ik altijd dacht. Onderstaande stukje is afkomstig uit het document dat we gemaakt hebben over mijn visueel functioneren.

Nystagmus is een ingrijpende visuele beperking. Nystagmus is een aangeboren oncontroleerbare beweging van je ogen. De hersenen sturen de ogen niet goed aan. De ogen hebben moeite met focussen omdat ze continue bewegen. Er is nooit een scherp beeld. Focussen of proberen te focussen is enorm vermoeiend. Er zijn verschillende factoren waardoor de nystagmus kan toenemen.Bij toename van de nystagmus zal ook het verbruik van (visuele) energie verder toenemen: hierdoor ontstaat vermoeidheid.

Ondanks dat ik dus nog wel een beetje zicht heb. is wel gebleken dat het intensief willen inzetten van dat zicht. Voor mij niet langer haalbaar is. Dat komt in eerste instantie wel binnen maar het non visueel werken scheelt mij energie. Langzaam is mijn energie wat terug gekomen. Voel ik mij beter en dan weet je wel dat het goed is wat je doet. Daarnaast voel ik beter aan wanneer het te veel word. Opvallend is dan wel dat de momenten dat het te veel word altijd zijn als ik toch intensief mijn best probeer te doen dingen toch te kunnen zien. Ook al lukt het niet omdat het dan te zien.

Ook Braille heb ik dus afgesloten. Wat braille is dat spreekt voor mij van zelf. Maar niet voor iedereen. Daarom zal ik het uitleggen. Braille is een schrift dat bestaat uit 6 puntjes die je kunt voelen. Al letters hebben een eigen combinatie. Zo is de a een puntje de b twee puntjes in verticale richting. De c twee punten naast elkaar in horizontale richting.. de a b c zijn ook de 1 2 en 3 alleen staat er dan een cijferteken voor. vooraf was braille wel iets waar ik tegen op zag. Ik besefte dat het mij kon helpen. Maar het leek mij heel moeilijk om de verschillende combinaties te onderscheiden. Maar dit ging een stuk makkelijkere als verwacht. Mijn tempo is op dit moment hoog genoeg dat de trainers nu vinden dat ik het zelf kan.

Het is nu een kwestie van zelf doen, lezen om de snelheid verder om hoog te krijgen. Braille is dus van mijn rooster af. Waar ik nog wel bezig ben met braille is bij computer training. Daar werk ik met een braille leesregel. Naast spraak werkt dit erg prettig. Als je het even gehad hebt met luisteren naar die stem dan kun je het zelf lezen. Ook als je zelf tekst typt kun je controleren of dat het woord goed geschreven is. Het woordbeeld blijft hierdoor een stuk beter.
uiteindelijk op school zal ik gaan werken met de combinatie spraak en braille. op dit moment werk ik met het beeldscherm van de computer uit. De reden dit geeft rust. Het licht dat van een computerscherm geeft ook klachten aan mijn ogen. Met beeldscherm uit houd ik het gewoon weg veel langer vol. Dan dat het beeldscherm aan staat.

Vanaf aankomende maandag zal mijn traject verder afgebouwd worden. Waar ik begon met 5 dagen in de week en dit er uiteindelijk 4 werden. Zullen dit er nu 3 worden dit omdat er een veel onderdelen afgesloten zijn en het dan een rooster zou worden waarin veel tussenuren komen te staan. Ik zal dus de laatste weken van mijn traject van maandag tot en met woensdag in Apeldoorn te vinden zijn. Mijn rooster zal dan nog gevuld zijn met, computer training, trajectbegeleiding, ergotherapie, muziek en textiele werkvormen.

De tijd na het loo erf heeft steeds duidelijker vorm gekregen. Want zoals ik al eerder schreef zal ik weer gaan studeren. En zal ik dan in Nijmegen gaan wonen. Om vooraf al wat bekend te raken in deze stad zal ik mobiliteitstraining gaan volgen. Op 17 april heb ik de eerste afspraak.

Ondertussen ben ik ook zeker van woonruimte voor de start van mijn studie. In Nijmegen is een studenten huisvester. Waarbij je met duidelijke redenen waarom het belangrijk is voor de start van het schooljaar woonruimte te hebben. een aanvraag kunt indienen om urgentie te krijgen op woonruimte. Deze is toegewezen en ruim voor de start van het schooljaar zal ik zelfstandige woonruimte toegewezen krijgen. Een eigen plekje samen met geleidehond nancy.

Na een periode die moeilijk is geweest. Gaat het beter ik weet dat ik samen met nancy de toekomst aan kan. Maar dat er valkuilen zijn waar ik alert op moet zijn. Om te voorkomen dat het niet opnieuw fout gaat.