Hallo allemaal,Ik zal mijzelf voorstellen mijn naam is Charissa Fens, ik ben 22 jaar en ik woon in…

Het schijnt nog wel eens voor te komen dat mensen aan geleidehondengebruikers vragen: ben jij die hond aan het trainen. Als het baasje dan aangeeft dat dat niet het geval is dat het al een afgestudeerde geleidehond betreft reageren mensen daar soms verbaasd op.

Mensen lijken een beeld te hebben over hoe mensen die blind of slechtziend zijn er uit zouden zien. Hoe ze zich zouden gedragen. Maar niet aan alle blinden en slechtzienden is te zien dat er iets aan hun ogen mankeert.

In de vijf jaar dat ik nu een geleidehond heb is het bovenstaande mij twee keer overkomen. De eerste keer was samen met Nancy mijn 1ste geleidehond ik had haar nog maar kort. Toen ik een mevrouw tegen kwam die vroeg: zeg ben eens eerlijk is dat nou echt of wilde je zo graag een hond?   

Vorige week gebeurde het voor de tweede keer dat ik iemand tegen kwam die sterk in twijfel trok of Woody wel mijn geleidehond is.  Ik schreef net al dat je niet aan alle blinden en slechtzienden hun ogen iets ziet. Ook bij mij is dit het geval toch schatten de meeste mensen wel in dat er iets mis is. Aan mijn ogen zelf is namelijk op het eerste gezicht dan niets te zien. Maar mijn ogen zijn bijna nooit zichtbaar. Ik draag namelijk bijna altijd een zonnebril. Als het zonnig is valt dat niet op maar wel als het regent of donker is buiten.

Om even de situatie te schetsen: buiten is het donker, ik draag een zonnebril. Aan mijn voeten ligt een bruine labrador. Naast hem staat een tuigje met daarop KNGF geleidehonden niet aaien AUB.
Een mevrouw komt luidruchtig langs lopen: zeg meneer wacht eens, waar moet ik nou uitstappen? De behulpzame NS medewerker helpt haar daarna komt ze tegenover ons zitten.

Mevrouw: zit daar een chihuahua in?
Ik: Nee daar zitten twee cavia´s in.
Mevrouw: ah, oké gaat dat goed met die hond samen?
Ik: Ja hoor dat is geen probleem, in het begin moesten ze even aan elkaar wennen.
Mevrouw: Is dat jouw hond?
Ik: Ja dat is mijn hond
Mevrouw: Hoe lang heb je die nu?
Ik: Bijna twee jaar
Mevrouw: Wanneer gaat hij weer weg?
Ik: Hij gaat niet weg hij blijft bij mij wonen
Mevrouw: Maar ehm hij is toch een tja een … hond?
Ik: Wat bedoelt u ? Dat hij een geleidehond is misschien?
Mevrouw: Ja zo’n hond bedoel ik! Wanneer gaat hij weer weg?
Ik: Hij is inderdaad een geleidehond, hij helpt mij en gaat dus ook niet weg.
Mevrouw: Maar ehm dat betekent dat jij niet kunt zien?
Ik: Een klein beetje
Mevrouw: Oh nou dat zou je ook niet zeggen

Inmiddels zijn we bij het station waar wij moeten uitstappen. Woody komt braaf naast mij staan en ik doe zijn tuigje weer om. Woody: vooraan zoek de deur. Al kwispelend zoekt hij de uitgang. Stappen wij samen de trein uit en zoekt hij een weg voor ons samen over het perron. Vol vertouwen samen met Woody aan mijn zijde. Gelukkig ga jij nog lang niet weg.

Bijzondere gesprekken die je vooraf niet kunt voorspellen.

3+