Hallo allemaal,Ik zal mijzelf voorstellen mijn naam is Charissa Fens, ik ben 20 jaar en ik woon in…

In augustus 2015 ben ik begonnen met een nieuwe studie dit na een tussenjaar. Het was in het begin even wennen niet alleen het weer studeren maar ook het op kamers wonen.
Ik studeer Opleidingskunde aan de hogeschool van Arnhem en Nijmegen. De eerste vraag die ik dan standaard krijg is opleidingskunde wat is dat?

Opleidingskunde is een studie gericht op het leren en ontwikkelen van mensen, je kunt later aan de slag als trainer/coach, adviseur of ontwerper/ontwikkelaar een combinatie daartussen is ook mogelijk.
De studie bevalt mij tot nu toe erg goed, ik vind het erg leuk om te doen. Twee periodes zijn er voorbij, de resultaten zijn allemaal binnen. Jammer genoeg heb ik voor een vak een onvoldoende, komende periode kan ik dat vak herkansen ik heb er vertrouwen IN dat het goed komt. De andere vakken heb ik wel gehaald. iets waar ik erg blij mee ben

De afgelopen periode is het lastig geweest toen Nancy definitief is verhuist naar een nieuw thuis is dat voor mij moeilijk geweest.
Studeren en op kamers wonen in Nijmegen was een plan voor ons samen. Nu is er geen samen meer, een nieuwe geleidehond is er ook nog niet. Het besef hoeveel groter mijn wereld is met een lieve geleidehond aan mijn zijde wordt elke dag een beetje meer.  Het kost zoveel minder energie, gaat makkelijker, sneller en is bovendien veel gezelliger. Ik mis de vrijheid de lange wandelingen in het bos na een drukke dag.

Maar ondanks dat het nu niet is zoals ik mij vooraf voorgesteld had is opgeven ook nu geen optie.
Alles komt uiteindelijk goed maar sommige dingen hebben nu eenmaal tijd nodig.

Tijdens mijn vorige opleiding liep ik regelmatig tegen mijn eigen grenzen aan. Niet willen accepteren wat de gevolgen van mijn visuele beperking zijn zorgde ervoor dat ik mij probeerde te redden zonder de juiste hulpmiddelen. Na mijn revalidatie bij het Loo erf merk ik dat het beter gaat. Vermoeidheid is niet langer iets wat alles volledig beheerst. Werken met spraak en braille op mijn laptop en niet langer proberen het zelf te lezen geeft rust en scheelt heel wat hoofdpijn.

Als student met een beperking loop je soms tegen zaken aan waar andere totaal geen probleem mee hebben. Een aantal voorbeelden:

• Een training geven met hierbij de ondersteuning van een PowerPoint voor mij betekent dat onthouden wat er op de dia’s staat.
• Een PowerPoint presentatie tijdens de les die alle andere wel kunnen lezen maar ik niet, lastig wordt het voor mij te volgen als er gesproken wordt over deze en die verwijzingen naar iets visueels wat ik niet kan zien. Maar met overleggen kom je een heel eind de PowerPoints op mijn eigen laptop zorgen er voor dat ik het wel kan volgen.
• Het antwoord  van een tentamenvraag willen noteren en er dan achter komen dat het document beveiligd is, je kunt dus helemaal geen antwoord invoeren. Gelukkig is dit snel opgelost en kreeg ik als nog een document waarin wel de antwoorden genoteerd kunnen worden.
Een ding is zeker studeren met een beperking is nooit saai, je komt zaken tegen die lastiger zijn maar met hulp, creativiteit en vooral het zelf echt graag willen kom je heel ver.