Over mij

Graag wil ik me voorstellen als blogger op deze website.

Ik ben Chantal van Birgelen, geboren op 13 januari 1970 en werkzaam sinds 2010 als projectleider bij Zorgbelang Brabant.

Op m'n 25e studeerde ik af in bedrijfseconomie aan de universiteit van Tilburg. Ik begon na m'n afstuderen als bedrijfseconomisch medewerker bij de Arbodienst Midden Brabant. Een leuke baan waarbij gezondheid en cijfers een mooie combinatie vormden. De zorg boeide me al van jongs af aan en daarom vond ik deze baan erg passend.

Maar na enkele maanden in dienst kreeg ik door een te zware training voor een estafetteloop last van mijn benen. Na veel onderzoeken bleek het een vorm van reuma te zijn. M'n net begonnen loopbaan kreeg hierdoor in 1 klap een heel andere wending.

Na drie keer revalideren in Hoensbroek kreeg ik het bericht dat er niet meer in zat dan voortbewegen met een hulpmiddel en efficiënter leren omgaan met de beperkte energie die ik had. Een boodschap waar ik toen niet erg vrolijk van werd.

Maar ik heb inmiddels geleerd om er op een goede manier mee om te gaan. Ondanks m'n beperkingen probeer ik alles uit het leven te halen wat er in zit. En dankzij fijne mensen om me heen, kan ik zeggen dat dit me aardig lukt. Ook al zijn er nog wel eens ups en downs.

Een ommekeer heb ik ook gemaakt in m'n loopbaan toen ik 38 jaar was. Dat was bewust een eigen keuze. Van de financiële sector stapte ik over naar de zorg- en welzijnssector. Dit omdat ik het sociale aspect in m'n werk vaak miste.

Het was achteraf een goede stap. Ik voelde vanaf dag 1 dat dit dé sector was waar ik hoorde te werken. En waarin ik me gelukkiger voelde omdat ik samen met anderen kan werken aan betere zorg. 

M'n financiële achtergrond is echter niet weggegooid. Het komt me nog vaak goed van pas. Zeker nu de bezuinigingen in de zorg de boventoon voeren en een andere denkwijze nodig is om de zorg te kunnen blijven bekostigen.

Die ervaring gebruik ik ook in m'n eigen zorggebruik. Doordat ik door m'n eigen beperkingen met regelmaat zorg nodig heb, ervaar ik aan den lijve wat er goed en minder goed gaat in de zorg. En hoe het beter en goedkoper kan.

Die ervaringen wil ik o.a. graag delen via het schrijven van blogs op BroedplaatsZ.

Ik hoop dat m'n blogs een blijk van (h)erkenning geven en dat het aanzet tot kritischer denken en kijken naar de zorg en het gebruik ervan.

Ik zou zeggen: veel plezier bij het lezen van m'n blogs op BroedplaatsZ! En heb je vragen: stel ze gerust.

Vriendelijke groetjes,

Chantal van Birgelen

Posted door
Gepost in

Zorgkaartnederland.nl

Daar zat ik weer. Voor de zoveelste keer in een gelukkig wat huiselijke wachtruimte van het ziekenhuis. Te wachten tot ik opgeroepen zou worden voor een rijbewijskeuring bij een voor mij onbekende neurologe. “Voor hoeveel jaar zou ik mijn rijbewijs terug krijgen?”, spookte het maar steeds door m’n hoofd. Van te voren had ik gecheckt […]

Posted door
Gepost in

Scootmobiel? Echt niet!

Het is zondag. De zon breekt langzaam door de wolken en m’n tuin ontwaakt in een bloemrijk geheel. Witte ranonkeltjes en margrietjes staan al volop in bloei. Het jonge groen is aan het opkomen uit de koude, natte grond. De lente is begonnen! Lentegevoel Maar helaas kan ik er nog weinig van genieten. Hoezeer ik […]

Posted door
Gepost in

De nationale eHealthweek: vordert het?

De nationale eHealthweek: vordert het? De titel van dit blog laat al zien dat ik vragen heb over hoe het met eHealth gesteld is. Tot op heden zie ik er bij m’n hulpverleners helaas nog weinig vorderingen. Ook al vraag ik er naar. Het levert nl. zo veel meer gemak op als je een druk […]

Posted door
Gepost in

Eigen regie en ‘mijn teddybeer’….

Wit was het plafond. Met van die witte, kille TL-buizen met ijzeren hokjes erom heen. Vóór mij hing een kleine tv aan het plafond en aan de wand een whiteboard met de naam Marian. Om me heen kijkend bemerkte ik dat ik op een tweepersoons kamer lag. Al sluimerend werd ik wakker van het roesje. Een beetje […]

Posted door
Gepost in

Toon lef met eHealth!

Tijdens m’n vakantie in Zuid Frankrijk lig ik lekker op een ligbedje te bruinen in de zengende hitte. Het zwembad met zijn verkoelende blauwe water ligt twee meter van me vandaan. Na een half jaar van hard werken is het heerlijk om even tot rust te komen en bij te lezen over onderwerpen die me […]

Posted door
Gepost in

Ik ben toch geen superwoman???

Nee, niemand is een superman of superwoman. Hoe graag we het wel eens zouden willen zijn. Want we hebben allemaal onze beperkingen. En ook onze verantwoordelijkheden. Dit blog gaat over hoever de verantwoordelijkheid reikt van de patiënt. In de praktijk blijkt hier toch verschillend over gedacht te worden…. Oogziekenhuis  Al enkele jaren rij ik 1x per jaar een […]

Posted door
Gepost in

Inzet als ervaringsdeskundige: niet zo makkelijk als het lijkt…

Wat als je als medewerker van Zorgbelang zelf de vraag krijgt om je je als ervaringsdeskundige in te zetten? Dat is slikken. Opeens besef je dat je aan de andere kant van de tafel zit…. Ervaringsdeskundigheid Bij Zorgbelang Brabant hebben we verschillende programmalijnen waaronder Ervaringsdeskundigheid. Een onderwerp wat me na aan het hart ligt. Mensen […]

Posted door
Gepost in

Onbewust Samen beslissen

Shared Decision Making oftewel Samen beslissen doet langzaam zijn intrede in de zorg. De ene hulpverlener weet er inmiddels alles van. De andere zegt het nog erg weinig tot helemaal niets. Daarom word ik heel blij als een hulpverlener het helemaal in zijn vingers heeft. Over dit laatste wil ik graag met u een ervaring delen. […]

Posted door
Gepost in

Elkaar helpen

Nu de zomervakantie al weer bijna ten einde is en de accu is opgeladen, lijkt het wel alsof ik de hele wereld weer aankan. Een heerlijk gevoel!! Eindelijk ben ik niet meer opgebrand na een dagje werken. Ik heb zelfs nog energie over om enkele uurtjes in de tuin te werken, te klussen aan de […]

Posted door
Gepost in

Zorgen om de zorg…..

Communicatie is een vak apart. In de zorg komt het er vaak op aan hoe je als hulpverlener een boodschap overbrengt op de patiënt. Want soms is het onderwerp beladen, gevoelig of moeilijk. Dan is de juiste toonsetting des te belangrijker. Dat merkte ik ook enige tijd geleden in een revalidatiecentrum waar ik met een […]