Over mij

Eelco de Gooijer

**op 23 november 2016 is Eelco, gesteund door zijn naasten, in alle rust overleden. Zijn euthanasiewens is op grond van psychisch lijden gehonoreerd, hij heeft het leven via de voordeur mogen verlaten.
Op zijn verzoek wordt het dagboek dat hij tijdens het traject bij heeft gehouden alsnog gepubliceerd**

Geboren op 29-07-1978, te Tilburg. Op mijn 3de eerste contact met hulpverleners. Iets dat heel mijn leven zal blijven. Op mijn 12de het huis uit en uiteindelijk een MAVO diploma gehaald. Vervolg opleiding bleek er niet in te zitten. Wajong uitkering bleek noodzakelijk. Wel altijd vrijwilligerswerk gedaan. Maatschappelijk betrokken, overal een mening over en die laat ik horen ook. Lang op zoek geweest naar wat er precies met me mis was. Niemand wist het precies. Opeens het besef dat een diagnose mij niet gaat helpen in mijn leven. Weer hulp gevraagd, maar nu wil ik leren om te gaan met mijn beperkingen. Mijn kwaliteit van leven verbeteren.

Op dit moment ben ik voorzitter van de Cliëntenraad Buro MAKS. Ik zit in diverse werkgroepen bij Zorgbelang Brabant. Regelmatig bezig voor cliënten organisaties. Ik heb een mening kom er voor uit, maar probeer ook opbouwend mee te denken. Niet alleen tegen plannen zijn, maar ook met alternatieven komen.

 

Portret

Filmmaker Jesse van Venrooij drie deelnemers van BroedplaatsZ gevolgd. Eelco is één van hen.

In zijn portret neemt Eelco je als kijker mee in zijn leven. Een leven waarin (ondraaglijk) psychisch lijden een terugkerend thema is. Maar ook een leven waarin vriendschap én de behoefte om de wereld te verbeteren een net zo grote rol spelen. Heb je na het kijken van dit portret vragen hebben, stel ze dan gerust aan Eelco. Mocht je interesse hebben om dit portret in een groter verband (bv opleiding/instelling) te laten zien, dan horen we dat ook graag.

Let op: dit portret mag niet zonder toestemming van Eelco de Gooijer en BroedplaatsZ in groter verband vertoond worden.

 

Posted door
Gepost in

Eelco vertelt, deel 11

Hulp of tegenwerking? 17-6-2016 Feest, nou ja feest? Mama is jarig. En ik besef ineens dat dit dus de laatste keer is dat ik erbij zal zijn. Heb eigenlijk geen zin om te gaan. Er komen mensen die ik niet mag en die me gaan vragen hoe het met me gaat, maar ja. Het is […]

Posted door
Gepost in

Eelco vertelt, deel 10

Somatisch traject? 15-6-2016 Vandaag eerste gesprek gehad. Het was een triage. Oftewel: kijken of ik aan de eerste voorwaarden voldoe en er goed over na heb gedacht. Dit omdat ze best veel mensen krijgen die totaal geen kans maken op euthanasie en dan is het natuurlijk een verspilling van tijd en mankracht om daar een […]

Posted door
Gepost in

Eelco vertelt, deel 9

Contact met de kliniek en “Elmira, ik mis je” 8-6-2016 Ben net gebeld door de Levenseindekliniek. Mama heeft gisteren gebeld (waarvan ik wist) om te vragen of de wachttijd echt zo lang was. Helaas bleek dat zo te zijn, maar ze zouden hun best doen alles zo snel mogelijk te laten verlopen. Misschien zou ik […]

Posted door
Gepost in

Eelco vertelt, deel 8

“Ik ben op, ik ben kapot” 27-05-2016 Zit met een heel dubbel gevoel. I. is hier en blijft logeren. Keigezellig en leuk natuurlijk, maar ik heb het er moeilijk mee. Hij is 8 en weet nog van helemaal niets. Althans, dat denken we. Mij valt wel op dat hij de laatste tijd veel vaker tegen […]

Posted door
Gepost in

Eelco vertelt, deel 7

Verwarrende dromen en moeizame communicatie 23-05-2016 Vannacht alleen geslapen, zonder medicatie. Niet veel geslapen en weer heel onrustig gedroomd. Ken je die soort dromen die zo echt lijken dat als je wakker wordt je echt boos bent op sommige mensen over wat ze je hebben aangedaan, ook al weet je dat het een droom was? […]

Posted door
Gepost in

Eelco vertelt, deel 6

Vooroordelen en respect Vandaag vertelt Eelco’s moeder Monique bij de jongerenafdeling van de Euthanasievereniging het verhaal van haar zoon. Dagblad Trouw interviewde haar én Eelco’s beste vriendin. Klik op de link hieronder om het artikel te lezen. Vergelijk het daarna eens met Eelco’s woorden hieronder, welke uitspraken hij naar zijn hoofd gegooid kreeg… Zeg eens […]

Posted door
Gepost in

Eelco vertelt, deel 5

Gesprekken, afwachten en onzekerheid 11-5-2016 Vandaag weer gesprek met mijn psycholoog. Gisteren heeft hij mijn moeder gesproken. Die afspraak was al gemaakt voordat hij wist dat ik dit traject in gang had gezet. Ze hebben een goed gesprek gehad en hij heeft eigenlijk ook niets nieuws gehoord, behalve dat hij geen idee had dat mijn […]

Posted door
Gepost in

Eelco vertelt, deel 4

Onrust en overwegingen 2-5-2016 Net gebeld door mijn psycholoog, hij is benaderd door de levenseindekliniek. Hij gaf aan van mijn wens af te weten en erachter te staan. Hij moet nu het een en ander op schrift zetten en dat dan faxen (wie gebruikt er vandaag de dag nog een fax??). Zoals altijd krijg ik […]

Posted door
Gepost in

Eelco vertelt, deel 3

Het nieuws naar buiten brengen 21-04-2016 Gisteren de laatste mensen gebeld van wie ik vind dat ze het verdienen om nu al op de hoogte te zijn. De meest belangrijke mensen in mijn leven weten nu van mijn beslissing af. En eigenlijk waren al de reacties hetzelfde: eerst eventjes de schok van het nieuws, maar […]

Posted door
Gepost in

Eelco vertelt, deel 2.

**Vanaf 20 april is Eelco een dagboek bij gaan houden, waarin hij kwijt kon wat hij tijdens het euthanasietraject niet online kon of mocht delen. Op zijn verzoek worden deze teksten nu geplaatst. Hierbij het eerste dagboekfragment.** De beslissing 20-04-2016 Afgelopen zondag de beslissing genomen. Ik ben klaar met mijn leven. Al een lange tijd […]