Over mij

Eelco de Gooijer

**op 23 november 2016 is Eelco, gesteund door zijn naasten, in alle rust overleden. Zijn euthanasiewens is op grond van psychisch lijden gehonoreerd, hij heeft het leven via de voordeur mogen verlaten.
Op zijn verzoek wordt het dagboek dat hij tijdens het traject bij heeft gehouden alsnog gepubliceerd**

Geboren op 29-07-1978, te Tilburg. Op mijn 3de eerste contact met hulpverleners. Iets dat heel mijn leven zal blijven. Op mijn 12de het huis uit en uiteindelijk een MAVO diploma gehaald. Vervolg opleiding bleek er niet in te zitten. Wajong uitkering bleek noodzakelijk. Wel altijd vrijwilligerswerk gedaan. Maatschappelijk betrokken, overal een mening over en die laat ik horen ook. Lang op zoek geweest naar wat er precies met me mis was. Niemand wist het precies. Opeens het besef dat een diagnose mij niet gaat helpen in mijn leven. Weer hulp gevraagd, maar nu wil ik leren om te gaan met mijn beperkingen. Mijn kwaliteit van leven verbeteren.

Op dit moment ben ik voorzitter van de Cliëntenraad Buro MAKS. Ik zit in diverse werkgroepen bij Zorgbelang Brabant. Regelmatig bezig voor cliënten organisaties. Ik heb een mening kom er voor uit, maar probeer ook opbouwend mee te denken. Niet alleen tegen plannen zijn, maar ook met alternatieven komen.

 

Portret

Filmmaker Jesse van Venrooij drie deelnemers van BroedplaatsZ gevolgd. Eelco is één van hen.

In zijn portret neemt Eelco je als kijker mee in zijn leven. Een leven waarin (ondraaglijk) psychisch lijden een terugkerend thema is. Maar ook een leven waarin vriendschap én de behoefte om de wereld te verbeteren een net zo grote rol spelen. Heb je na het kijken van dit portret vragen hebben, stel ze dan gerust aan Eelco. Mocht je interesse hebben om dit portret in een groter verband (bv opleiding/instelling) te laten zien, dan horen we dat ook graag.

Let op: dit portret mag niet zonder toestemming van Eelco de Gooijer en BroedplaatsZ in groter verband vertoond worden.

 

Posted door
Gepost in

Verjaardag stress

Het duurt nog bijna een week, maar dan ben ik toch echt jarig. En heb er al bijna een maand stress van. Niet het feit dat ik een jaar ouder ga worden, al moet ik zeggen dat ik me elk jaar wel weer verbaas dat ik nog steeds leef, maar het gedoe eromheen. De grote […]

Posted door
Gepost in

Aansteller, profiteur, parasiet?

Denkt u dat ik een aansteller ben? Denkt u dat ik voor de lol hulp vraag? Denkt u dat ik lui ben? Denkt u dat ik het leuk vind om niet “gewoon” mee te kunnen doen? Denkt u dat ik het fijn vind om afhankelijk te zijn van anderen omdat ik het zelf net niet […]

Posted door
Gepost in

Mijn polysomnografie

Je wat hoor ik u nu al vragen. Mijn Polysomnografie, ofwel slaaponderzoek dat ik vorige week mocht ondergaan. Nu is het onderzoek eigenlijk voor mij als patiënt, valt u trouwens op dat ik nu ineens wee patiënt ben in plaats van cliënt, heel erg simpel het enige dat van mij gevraagd wordt is dat je […]

Posted door
Gepost in

Lieve Elmira, is het echt al een jaar?

Lieve Elmira, Kan jij geloven dat het alweer een jaar geleden is. Ik niet, wat is dit jaar voorbij gevlogen. En zoals je natuurlijk wel verwacht had heb je helemaal gelijk gekregen de pijn is minder geworden. Ik denk nog vaak aan de laatste dagen voor je dood. De dingen die je me toen verteld […]

Posted door
Gepost in

Communicatie, het is zo moelijk nie(t)

Een dag als alle andere, ik controleer mijn saldo met de handige app op mijn smartphone. Hee, dit bedrag is echt veel hoger dan ik dacht, toch maar eens kijken hoe dat kan. Mmm, vreemd een bedrag van de gemeente, maar dat heb ik toch 3 weken geleden ook al gehad? Toch maar eens bellen. […]

Posted door
Gepost in

kiezen uit 2 kwaden

Terwijl ik dit schrijf baal ik, want ik had nu bij een afscheidsreceptie moeten zijn. Namelijk die van Marjo Frenk, de nu ex-wethouder uit Tilburg, waarmee ik de laatste jaren regelmatig contact had. Zowel “live” als op twitter. Maar waarom ben ik nu dan niet daar maar zit ik thuis zwaar te balen achter mijn […]

Posted door
Gepost in

Soms is niets doen ook iets doen

Ik mag niet klagen, eigenlijk gaat het best goed. Ben weer pijnvrij, heb een leuk huisje, mijn ouders leven nog, mensen schijnen mij te waarderen. Maar waarom voel ik me dan zo verschrikkelijk klote? Ik weet het niet, of misschien weet ik het wel, maar durf ik het niet te zeggen. Ik weet wel dat […]

Posted door
Gepost in

Niet alleen maar ellende

Mijn laatste blog maakte schijnbaar bij veel mensen iets los. En hoewel ik heel blij ben met alle reacties vind ik het ergens wel jammer dat mensen dat dan voornamelijk via privé berichten doen. Ik snap best dat de drempel om openbaar mij aan te spreken misschien wat hoog is, maar probeer het gewoon een […]

Posted door
Gepost in

Ik ben weer thuis

Ik ben weer thuis, Ben weer alleen. Ik ben vanaf zaterdagochtend bij mijn ouders geweest en hoe fijn het ook is dat ik daar terecht kon, ik ben blij weer thuis te zijn. Of nou ja, ik was blij weer thuis te zijn, want ik merk dat ik nu ik zo alleen hier thuis ben […]

Posted door
Gepost in

Eigenlijk moet ik nu een blog maken over na

Eigenlijk moet ik nu een blog maken over na de operatie, of over de lancering van de portretten, maar het lukt me niet. Ik kan me er maar niet toe zetten. Ik ben gespannen, sta stijf van de stress. Geen idee wat ik er aan kan doen, weet zelfs niet eens waar het vandaan komt. […]