About Me

Ik was een ventje van acht aar oud en wilde muziek gaan maken. Op de terug weg van de muziekvereniging werd ik aangereden. Ik liep een schedelbasis fractuur op en raakte voor zes weken in coma. Tegenwoordig is er goede nazorg voor iemand met Niet-aangeboren Hersenletsel (NAH). Toen was dat er niet, en tot vijf jaar geleden werd dit ook voor mij ontkend.

Tegenwoordig, 2018
Ik kon na de aanrijding en coma weer lopen en heb ook mijn rijbewijs gehaald dus volgens mijn ouders mankeerde ik niets. Natuurlijk is er veel veranderd in de tegenwoordige tijd. Ik heb in 1987 nog een ongeluk gehad waarbij ik met mijn hoofd door de voorruit van de auto ging. Later in 2013 heb ik ook nog een depressie gehad waarvoor ik een half jaar in een inrichting heb gezeten bij de GGZ in Breda. Toen is vastgesteld dat ik Niet-aangeboren Hersenletsel heb als gevolg van eerder genoemde ongevallen. Nu kom ik twee maal per week bij Pauwer in Breda en dat is een dagbesteding. Ook ben ik tegenwoordig lid van een medezeggenschapsraad hiervan.

Vaak blijven hangen in het verleden
Wat een dergelijk ongeval en herstel daarvan voor iemand betekent is natuurlijk voor iedereen verschillend. Persoonlijk ben ik volgens mij te vaak blijven hangen in het verleden. Het was natuurlijk ook niet niks. Het is aan de andere kant wel zo dat je door moet met je leven. Vaak, zeker als ik aan het schrijven ben, herleef ik de tijden. Het is dan net of dat het juist net gebeurd is in mijn gedachte. Zo bleef en blijf ik de dingen verwerken en herbeleven. Of dat goed of slecht is blijft de vraag. Om dan toch steeds weer nieuwe ervaringen mee te maken is vaak moeilijk. Vaak komt alles wat op een dag gebeurd is in de avond als ik op bed lig nog een keer voorbij.

Waarom ik schrijf voor BroedplaatsZ: schrijven is voor mij een manier van verwerken. Verder wil ik mensen graag een kijkje gunnen in het leven van iemand met NAH.

No posts to display

close

Helaas, deze auteur heeft nog geen berichten geplaatst.