Hallo allemaal,Ik zal mijzelf voorstellen mijn naam is Charissa Fens, ik ben 22 jaar en ik woon in…

Openbaar vervoer iets waar ik veel gebruik van maak en daardoor ook veel verhalen over kan vertellen. Vandaag was het weer een dag met mooie ontmoetingen.

Vanmiddag had ik een afspraak, het is vandaag kliko ophaaldag dat betekent veel obstakels op de stoep. De introductieweek van de hogeschool en universiteit zorgt er voor dat er veel fietsers zijn en veel groepen studenten op de stoepen. Kortom het is druk en daardoor goed opletten voor Woody.

Woody geeft regelmatig aan dat we niet doorkunnen lopen hij zoekt een alternatieve route. Waar we wel door kunnen lopen voel ik ook dat er obstakels zijn. Wat ben ik trots op hem als we naar twintig minuten lopen bij de bushalte zijn. Hij krijgt een koekje en een grote knuffel. Ik geef hem ook wat drinken ik zit met het bakje bij hem op de grond. Wat hij lijkt te zien als uitnodiging om bij mij op schoot te kruipen voor een knuffel. Hij is een grote knuffelbeer als we uit geknuffeld zijn begint er een man tegen mij te praten. Ik versta hem moeilijk en ik merk aan wat hij zegt en de manier waarop dat deze meneer een verstandelijke beperking moet hebben. Hij vind Woody lief en begint hem te aaien. Tja wat moet je dan uitleggen dat, dat niet de bedoeling is? Ik vermoed dat, dat in dit geval geen zin heeft. Hij zegt zit tegen Woody, die daar niet naar luistert. Wat hij wel doet is tegen mijn been komen staan. Ik herhaal zachtjes zit. Waarna Woody wel gaat zitten. Deze man is helemaal blij de mooie lieve hond luisterde naar hem. Onze wegen scheiden als we de bus in stappen.

In de bus terug vraagt een mevrouw waarom mag ik die honden nu eigenlijk niet aaien? Ik leg haar uit waarom dat niet mag. Ze verteld dat ze zo van honden houd en dat het aanlokkelijk is het toch te doen. Maar ze begrijpt dat het niet mag. Dan zegt ze dat ze het zo knap vind dat hij het licht aan kan doen en de krant op kan halen. Ik leg haar uit dat Woody die taken niet uitvoert. Zo vaak worden geleidehonden en hulphonden nog door elkaar gehaald. De krant kan ik niet lezen dus de krant ophalen dat zou in dit geval zinloos zijn. Ik leg haar uit wat Woody dan wel doet: er voor zorgen dat ik veilig over straat kan. Dan is ze benieuwd naar welk ras hij is, Woody is een labrador. Oh maar hij is zo fors, dat komt omdat hij een Amerikaanse labrador is. Die zijn in het algemeen wat forser dan de meeste labradors die in Nederland rond lopen. Ah zo hij is wel een hele mooie hond. Als Woody al de complimentjes die ik krijg over zijn uiterlijk zelf zou begrijpen dan zou hij denk ik naast zijn schoenen gaan lopen.

Vier maanden is Woody nu mijn geleidehond het gaat steeds beter tussen ons. Ik kan mij een leven zonder deze grote lieverd niet meer voorstellen. Hij kan zich af en toe gedragen als een draakje mijn uittesten maar consequent zijn is nog altijd het toverwoord. Niet aan hem vragen te komen maar het zeggen. Tussen die twee uitspraken zit zo’n klein verschil maar wel het verschil tussen gelijk luisteren of toch proberen of ik niet iets anders bedoel.

0