Geachte lezer, Mijn naam is Kevin van boxtel ( ook wel bekend als abilify013 ). Ik doe mee…

het begint allemaal heel klein. je begint in een kleine levende ruimte waarin je van cel tot mens wordt gevormd.

Ik mocht deze ruimte al delen met mijn tweelingzus. Maar na 9 maanden werden we uit onze veilge plek gehaald en waren we ineens in een kamer.
niet dat je er veel van meemaakt, maar het gebeurt wel.

wat je wel bewust meemaakt is, na een paar jaar is je wereld zo groot als een huis.
je weet waar je slaapt, eet en speelt. de wereld wordt nog groter op het moment dat je de tuin in mag om daar te spelen.
een veilige wereld groot maar toch nog heel klein.

Ik had het geluk dat wij een poort hebben met veel garages. dit was een plek waar kinderen veilig konden spelen.
Auto’s kwamen hier eigenlijk alleen in de ochtend en avond. Mijn wereld werd dus uitgebreid.
Zo wordt je wereld grooter namate jij ook groter wordt.

na een tijdje mag je de straat oversteken en in het park spelen.
je gaat na de basisschool en je wereld lijkt dan op zijn grootst.
maar toch wordt je wereld groter en je wordt bewust van de dingen om je heen.
zo zie je snachts de sterren en ga je dingen vragen. Vroeger dacht ik bijvoorbeeld dat mijn overleden opa een ster was.
en dat daar dus de hemel was.

Je wordt nogsteeds ouder en je gaat na de middelbare school.
hier ontdek je dat de wereld eigenlijk heel groot is. Je leert over planeten, sterrenstelsel en het universum.
toch zijn er vergelijkbare dingen met hoe je begon.

Zo is de wereld waarin je begint en de wereld waar je op terechtkomt beiden levend.
Ik moest vanaf het begin mijn wereld delen en zal de rest van mijn bestaan mijn wereld moeten delen.
Maar nu besef ik dus dat in deze enorme wereld. Wij als mensen net een mierenhoop zijn op een planeet.
In ons zonnestelsel zijn wij een beschermde diersoort. En in vergelijking met de groote van Het melkwegstelsel zijn wij bijna uitgestorven.

Maar toch… Hoe klein is de kans dat in het hele universum er maar 1 planeet is waar levende wezens zich hebben ontwikkeld?
Er zijn meer sterren dan dat wij tellen kunnen. neem aan dat elke ster 5 planeten om zich heen hebben. Neem aan dat ze de gemiddelde groote hebben van aarde.
en hiernaast is alles in het universum uit hezelfde bouwstenen opnstaan. Waarom maar Waarom denk de mensheid dan dat wij de enige zijn?
En waarom zoeken wij na andere tekenen van leven? is het omdat wij onszelf anders eenzaam in het universum moeten voelen? Want stiekem zijn we wel met 6 biljard!
we zijn 6 Biljard man sterk en toch eenzaam..

De meeste mensen denken hier niet over na. Mensen denken alleen in hun eigen wereld.
een wereld die bekend is voor hen. Waar ze wonen, werken, eten en leven.

En toch zijn er al genoeg problemen in onze eigen kleine wereldjes.
er is haat… veel haat.
waarom? niemand die dat weet.
het enige wat ik weet is dat De mens graag zichzelf beter voelt dan andere mensen.
dus gaan we anderen onderuit halen en discrimineren. Wij proberen een ideaal beeld te scheppen.

zo zijn er plannen om mensen na mars te sturen om daar een beschaving op te bouwen..
Ik vraag mezelf dan af.. zou ik kevin de psychoot mee na mars mogen?
of willen ze alleen gezonde mensen op mars hebben?

en waarom willen wij op mars leven?
Leer eerst op aarde samen te leven met alles en iedereen om ons heen.
we hebben nog meer dan 50% van onze aarde niet eens ontdekt en je wilt al na een andere planeet.

Met dit verhaal kan ik nog uren verdergaan, maar de meeste zullen denken: kevin waar denk jij over na?
dit ik ga het proberen afteronden met dit:

Kijk in je eigen kleine wereld verder dan dat je neus lang is.
probeer begrip en meedeleven te hebben met de mensen om je heen.
Ga niet onnodig iemand anders zijn wereld op zijn kop zetten.
Probeer geen ideaal mens in te beelden, maar een mens met mogelijkheden.

Ik dank u voor u tijd om mijn vreemde verhalen te lezen.
ik lees of hoor graag u reactie!

mvg,
kevin

0