Hierbij zal ik mezelf even voorstellen. Ik ben Lotte en ben 28 jaar. Ik woon op mezelf in…

Zoals jullie wellicht nog weten, heb ik van de zomer geblogd over de onmisbaarheid van vrijwilligers als het gaat om “het op vakantie gaan”. Door mijn fysieke beperkingen en grotere zorgvraag, ben ik als het hierom gaat afhankelijk van organisaties zoals De Zonnebloem. Zonder hen zijn mijn mogelijkheden erg gering. Dit heeft onder andere te maken met mijn zorgbehoeften, maar ook met mijn financiële mogelijkheden. Omdat ik afhankelijk ben van een Wajong-uitkering kan ik niet zomaar op vakantie. Aangezien vakanties met een zorgaanbod over het algemeen vrij prijzig zijn, kan ik deze vaak niet bekostigen.

Stichtingen zoals De Zonnebloem bieden mensen met een fysieke beperking gelukkig onder andere de mogelijkheid om op vakantie te gaan. Dit komt omdat ze de benodigde zorg kunnen leveren, maar ook omdat ze de vakanties betaalbaar kunnen aanbieden. Dit is noodzakelijk omdat het merendeel van de zorgvragers het moeten doen met een inkomen onder of rondom het minimumloon. Om de meerkosten te kunnen financieren, zijn dit soort stichtingen afhankelijk van giften en sponsoren. Zonder hen is het onbetaalbaar en hierdoor onmogelijk om deze vakanties aan te bieden.

Helaas las ik net onderstaand artikel, waarin staat dat De Zonnebloem tweederde van hun vakantieaanbod voor komend jaar heeft moeten schrappen. Dit komt door een grote afnamen van het aantal giften en sponsoren.

Ik vraag me af of mensen in de gaten hebben wat een dergelijke organisatie voor mensen met een fysieke beperking betekent. Zonder hen wordt de spoeling met vakantiemogelijkheden erg dun. Een vakantie is niet alleen een weekje “relaxen”, maar heeft vaak een positieve invloed op het welzijn van mensen en bevordert de sociale participatie. Mensen kunnen even een weekje weg uit hun omgeving en vergeten even hun problemen en beperkingen. Daarnaast ontmoeten ze nieuwe mensen en ontstaan er geregeld mooie contacten en vriendschappen. Dit zorgt uiteraard voor een uitbreiding van het sociale netwerk en dat is geen overbodige luxe als je minder mobiel bent. Kortom dit soort initiatieven zijn onmisbaar!

Hopelijk heb ik het nut van dit soort stichtingen kunnen benadrukken en hebben mensen dit nu duidelijk op hun vizier. Nu maar hopen dat meer mensen deze boodschap uitdragen en dat het aantal sponsoren toeneemt. Ik en vele anderen zouden het erg jammer vinden als dit soort stichtingen blijvend moeten inperkingen of zelfs verdwijnen.

Het artikel:

http://www.ad.nl/dossier-nieuws/donateurs-minder-gul-zorgvakanties-geschrapt~a90caf06/?utm_source=facebook&utm_medium=social&utm_campaign=socialsharing_web