Prematuur geboren in 1993 onder nogal speciale omstandigheden. ~ Kwam in een gezin terecht waar nogal veel gebeurde.…

02

Hallo? Wie zie je voor je? Wie ben ik in jou ogen? Zie je wel dat ik SHARON ben?

Ik ben een “KOPP kind” even kort gezet een kind van een ouder of ouders met psychiatrische problemen. In mijn geval ben ik een dochter van een moeder die ziek was. (Mijn moeder is namelijk al overleden) Een dochter die getekend is door de gebeurtenissen in haar jeugd, die al de nodige hulpverlening in een gezin heeft gezien. Die is teleurgesteld door die hulpverlening, omdat ze zich steeds lieten wegsturen door mijn moeder. De hulpverlening die mij daardoor niet konden helpen; en ga zo maar door. (Maar eigenlijk is dat niet het geen waar ik over wilde gaan schrijven; misschien wijd ik hier in de toekomst nog wel een blog aan)

Terug naar waar ik eigenlijk over wil gaan schrijven. Ik wil mijn grootste angst met jullie delen. Een angst die denk ik elk “KOPP kind” wel heeft. De angst waar ik zo nu en dan wel eens mee wordt geconfronteerd. Iets wat me eigenlijk heel veel pijn doet, waar ik menig traantje om heb gelaten, en iets wat ik totaal oneerlijk vind.

Ik heb het over de angst te worden vergeleken met je zieke ouder. De pijn die het me doet als ik werkelijk vergeleken wordt. De worden die gezegd worden en telkens pijn doen: “Oh, kijk daar; is dat Sharon? Dat is de dochter van … en …? Weet je wel; die zo en zo zijn. Die dit en dit hebben gedaan; dan moet zei toch ook wel ‘gek’ zijn?” Hoewel ik op het moment van horen net die alsof ik niet gehoord heb wat er gezegd is raakt het me. Ik wordt er helemaal gek van. Wordt er dan echt niet gesnapt dat mijn moeder ziek was? Dat ik niet aangekeken kan worden op het feit dat zij ziek was? Dat ik er niks aan kan doen dat zij niet in behandeling wilde? En bovenal dat ik die ziekte NIET heb?

Zouden jullie me kunnen zien als Sharon? Ik ben namelijk een totaal ander persoon. En hoewel ik weet dat ik kenmerken van mijn ouders heb; ben ik nog steeds mijzelf. Doe ik de dingen die ik leuk vind en heb ik niet de ziekte die mijn moeder had. Zou je me dan ook niet (in dat opzicht) willen vergelijken met mijn moeder? Want nogmaals; ik ben Sharon; een jonge vrouw die haar eigen leven wil en kan leven!