Geboren 10-04-1997. Vanaf mijn 2de levensjaar zijn er al hulpverleners in mijn leven en vanaf mijn 6de tot…

Ik wil zo graag verder met me leven maar het verleden blijft mij achtervolgen. Elke keer als ik in de spiegel kijk zie ik het, ik kan mezelf eigenlijk niet eens aankijken. Ik zie zoveel verdriet en dat allemaal door 1 persoon. Ik had gewild dat ik hem nooit had gekend, maar helaas. Bijna 5 jaar lang elke week werkte ik voor hem, hij had me in zijn macht. Het was verschrikkelijk om een dubbel leven te leiden, elke week zag ik er tegen op, maar ik kon niet anders dan er heen gaan en doen wat hij van me vroeg. Ik was niet mezelf als ik bij hem was, dat meisje wilde ik nooit zijn maar ik was het wel. Verschrikkelijk als ik eraan terug denkt.

Dankzij veel steun van de hulpverlening heb ik uiteindelijk aangifte gedaan, helaas is de hulpverlening er daarna mee opgehouden omdat ze vonden dat het klaar was maar het was nog niet klaar, ik heb nog een paar weken moeten werken tot het stopte. Ik hoopte dat het recht zou zegenvieren maar helaas, in plaats daarvan vroegen ze mij of ik dit niet verzonnen had of dat ik waanbeelden had gezien. Dit is wel een enorme klap voor mij, ik kon hier al moeilijk over praten en dan krijg je dit te horen. En zeker ook omdat dit altijd in rol in mijn leven speelde, mensen geloofde me niet hierdoor heb ik een deuk gekregen in mijn zelfvertrouwen en mijn zelfbeeld.

Ik ben wel dat ik deze stap heb genomen en dat ik niet meer wekelijks hoef te werken, maar of dit ooit een plekje zal krijgen zal de tijd leren. Ik hoop dat ik hiervoor de juiste hulp krijg, op een plek waar ik me wel serieus genomen voel. Ondanks alles zie ik de positieve punten wel en ben ik blij dat ik mijn leven weer terug heb.