Hierbij zal ik mezelf even voorstellen. Ik ben Lotte en ben 28 jaar. Ik woon op mezelf in…

Ik ben iemand die graag zoveel mogelijk meedraait in de maatschappij en meedoet zoals iedereen. Dit lukt me goed, maar ik moet wel rekening houden met mijn handicap en de grenzen die dit met zich meebrengt. Een daarvan is, dat de normale dagelijkse dingen mij meer energie kosten.

Het laatste half jaar is er veel gebeurd en veranderd. Ik ben op mezelf gaan wonen, loop stage, ben druk bezig met examens voor school en mijn rugproblematiek neemt steeds meer toe. Al deze dingen vragen veel energie.

Ik ben iemand die positief in het leven staat en niet graag opgeeft. Doorzetten is een eigenschap die ik zeker bezit, dit is fijn, maar kan ook een valkuil zijn. Ik trek pas aan de bel als het echt niet meer gaat.

Ik merk nu dat dit alles teveel is voor mijn lichaam. Na een gesprek met mijn werkbegeleider op stage, heb ik besloten om hulp in te schakelen en aan te geven dat het zo niet gaat.

Dit is best confronterend. Ik doe de opleiding met veel plezier en inzet. Mijn cijfers zijn goed en de docenten zijn allemaal tevreden. Ik vind het dan ook heel vervelend, dat mijn lichaam op de rem trapt en dat ik een stapje terug moet doen.

Samen met school en stage ga ik nu bekijken, hoe ik meer rust in kan bouwen en toch alles met succes kan afronden. Ik hoop dat ik na mijn rugoperatie een stuk meer energie krijg en dat ik weer de dingen kan doen zoals ik zou willen.