Hierbij zal ik mezelf even voorstellen. Ik ben Lotte en ben 28 jaar. Ik woon op mezelf in…

De meeste ziekenhuisbezoeken zijn allesbehalve leuk, mensen gaan op controle, worden geopereerd of zijn opgenomen. Zelf kan ik helaas ook uit ervaring spreken, ik heb te veel ziekenhuizen vanbinnen mogen aanschouwen. Dit geldt onder andere voor het UMC+ in Maastricht. Hier ben ik meerdere malen opgenomen geweest en heb ik een aantal operaties ondergaan. Dit was voor mij een moeilijke tijd met veel tegenslagen en chronische pijn. Gelukkig gaat het nu goed en heb ik het Maastricht UMC+ drie jaar geleden voor het laatst bezocht.

Vorige week mocht ik terug, maar nu voor een leuke en interessante schoolopdracht. Momenteel doe ik samen met een studiegenoot, een kwalitatief onderzoek naar de psychosociale gevolgen van een zeldzame maag/darm aandoening (ik zal u de medische terminologie besparen). We willen onderzoeken wat de psychosociale gevolgen zijn en hoe de desbetreffende patiënten deze ervaren. Aan de hand hiervan willen we artsen adviseren, over hoe zij deze patiëntengroep optimaal kunnen begeleiden en ondersteunen op dit gebied.

Om hierachter te komen en een gedegen onderzoek te doen, wilde we naast de patiënten in kwestie ook betrokken artsen interviewen. We hebben een MDL-arts benaderd (hoofdbehandelaar van een van de onderzoekers) en hij was zo enthousiast over ons onderzoek, dat hij ons de gelegenheid bood om hem te interviewen. Deze mogelijkheid hebben we dan ook met beide handen aangegrepen.

Het voelde voor mij heel raar om af te reizen naar het UMC+ Ik ging nu niet als patiënt maar als student. Toen ik het ziekenhuis binnenkwam passeerde de herinneringen de revue en moest ik even terugdenken aan “toen”. Al snel was ik weer in het nu en hebben we de laatste zaken doorgenomen voor het interview.

Het was een fijn en waardevol gesprek. De arts nam ruimschoots de tijd en heeft al onze vragen naar tevredenheid beantwoord. We zijn voldaan en tevreden met het resultaat. Het voelde goed om het ziekenhuis eens in een andere hoedanigheid te bezoeken. Het doet me goed om iets te kunnen betekenen voor patiënten en hopelijk op deze manier een bijdrage te kunnen leveren aan het kwalitatief verbeteren van de zorg!