Hierbij zal ik mezelf even voorstellen. Ik ben Lotte en ben 28 jaar. Ik woon op mezelf in…

In de blog “Keuzestress voorbij!” hebben jullie kunnen lezen dat ik ondanks de twijfels en onzekerheden mijn hart heb gevolgd en koos voor de minor “Beroepsmatig omgaan met rouw- en verliessituaties”. Ik kon wel voor de veilige weg kiezen en daarmee twijfels en obstakels uit de weg gaan, maar ik wilde geen spijt krijgen. Dit is de minor die past bij mijn toekomstbeeld (medisch maatschappelijk werk) en mijn passie, dus heb ik ervoor gekozen om de uitdaging aan te gaan. Ik wilde in ieder geval tegen mezelf kunnen zeggen: “Je bent de uitdaging aangegaan en hebt het geprobeerd”.

Ik had vooraf mijn twijfels of ik de minor fysiek aan zou kunnen. Dit heeft te maken met de reistijd van ruim een uur buiten de spits en met het feit dat ik te maken zou krijgen met een reguliere studielast. Aangezien ik door mijn beperkingen een beperkte belastbaarheid heb, vroeg ik mezelf af of ik het fysiek zou volhouden.

Begin september ben ik gestart met deze minor en we zijn nu dus tweeënhalve maand verder. Het is soms best pittig en vermoeiend, maar Ik kan u zeggen dat ik zeker geen spijt heb van deze keuze en dat ik heel blij ben dat ik mijn hart heb gevolgd. Het is een zeer interessante, leerzame en zinvolle minor.  Ten eerste omdat mensen die een beroep doen op een medisch maatschappelijk werker vaak te maken hebben met rouw en verlies. Denk aan ouders die een kind verliezen, mensen die keuzes moeten maken binnen een behandeltraject of die moeten leven met (nieuwe) beperkingen op fysiek en/of psychisch vlak.

Daarnaast doe ik nu kennis op over wat rouw en verlies precies inhoudt en hoe ik deze kennis kan inzetten tijdens mijn werk. Dit gebeurt op veel verschillende manieren namelijk doormiddel van onder andere theoretische kennis, gespreksvaardigheden, coaching en gastlessen. De verhalen en ervaringen die worden gedeeld tijdens de lessen en gastlessen zijn vaak erg indrukwekkend en boeiend. Ik heb geleerd dat rouw en verlies veel meer inhoud dan je in eerste instantie denkt en dat hierover veel te leren valt. Ik hoop dat ik met mijn kennis, ervaringen en kijk op het leven instaat ben om anderen de helpen en ondersteunen tijdens moeilijke momenten in het leven.

Een van de opdrachten aan het einde van de eerste periode, was het op een creatieve manier kenbaar maken van je eigen verliezen, hoe je hier in het leven mee omgaat en hoe je de minor hierin kon betrekken. Ik heb ervoor gekozen om dit te vertalen naar een gedicht, wat ik graag met jullie deel.

Gedicht:

11 weken eerder dan verwacht, werd ik op deze wereld gebracht.

In het begin veel zorgen en bang voor de dag van morgen.

Hoe zal dit aflopen, laten we het beste hopen.

Ik was erg klein en teer, maar vocht als een beer.

Het was een moeilijke tijd, maar het vechten had succes, ik won de strijd.

Lieve mensen om mij heen, dat houdt mij op de been.

 

Het plezier in het leven niet verliezen, dit is iets waarvoor je kunt kiezen.

Dagen met een lach en een traan, maar ik zal de uitdaging aangaan.

De positieve kijk op het leven, is een kracht die mij is meegegeven.

 

Het is soms lastig om iets te bereiken, maar daaronder moet je niet bezwijken.

Ik ben iemand met doelen in het leven, die ik niet wil opgeven.

Mensen ondersteunen en ervoor ze zijn, dat voelt fijn.

Het beste uit mensen naar boven halen, dat is het doel wat ik wil behalen.

 

Mijn leven kent pieken en dalen, maar laat mij toch stralen.

Genieten van de kleine dingen en het moment, daarop leg ik het accent.

Je leeft maar een keer, dus zorg voor een goede sfeer.

 

Nu gekozen voor de minor verlies en rouw, dat doen mensen niet gauw.

Het is iets wat bij ons leven hoort, maar wat ook flink verstoord.

Je leven staat dan op zijn kop, je ziet er als een berg tegenop.

Het leven ziet grauw, hoe moet ik nu verder zonder jou?

Er zijn mensen die naar je luisteren en tips in je oor fluisteren.

Geef het een kans, hopelijk geeft het je leven weer glans.

 

Kortom het leven loopt niet altijd zoals verwacht, maar dat geeft je kracht.

Verlies en rouw is iets wat bij het leven hoort, al ga je er niet mee akkoord.

Gebruik je ervaringen als een kracht en en het leven geeft je weer wat je verwacht.

Probeer te genieten van het leven, want het duurt maar even!