Hallo allemaal,Ik zal mijzelf voorstellen mijn naam is Charissa Fens, ik ben 20 jaar en ik woon in…

21 weken van mijn revalidatie zijn voorbij. Dat betekent dat ik op de helft van mijn traject ben. .

De afgelopen periode ben ik bezig geweest met werken aan mij zelf. Oude gewoontes doorbreken en nieuwe vaardigheden aanleren. En waar ik ook mee bezig ben geweest en nog altijd ben is mijn vermoeidheid. Ik besef meer als ooit dat ik hier zelf een grote invloed op heb. op het moment dat ik mijn zicht overvraag word dit gelijk afgerekend met vermoeidheid en klachten aan mijn ogen. Reden te meer om dus niet veel meer van mijn ogen te verwachten. En zaken op een andere beter passende manier te doen.

De afgelopen week heb ik een leestest gedaan. Hierbij word bekeken hoe lang je kunt lezen visueel. In mijn geval is dit met vergroting. Op het moment dat je klachten krijgt en eigenlijk is het nog beter op het punt voordat de klachten ontstaan te stoppen met lezen. Na ander halve minuut lezen krijg ik klachten. Mijn ogen gaan pijn doen, het is zo dat mijn twee ogen ondanks dat ze volgens onderzoek wel het zelfde zouden zien. Toch niet hetzelfde functioneren, als ik echt mijn best doe om toch iets te zien dan zal ik dat doen met mijn rechter oog. Mijn linker oog is een lui oog en die hangt er voor mijn gevoel vaak maar een beetje bij. Dat blijkt ook nu mijn rechter oog daar verdwijnen de klachten na 7 minuten in mijn linker oog houden de klachten 3 uur aan. en dat enkel van ander halve minuut een tekst lezen.

Deze uitslag laat mij, mij iets afvragen hoe heb ik de afgelopen drie jaar school gedaan? Hoe heb ik dat gered als mijn belastbaarheid qua visueel lezen minder dan anderhalve minuut bedraagt? Ik besef meer dan ooit dat het een goede stap is geweest om dit jaar te nemen om echt zaken te veranderen.. Dat het nu echt tijd is om te werken aan mijn zelf. Te leren te functioneren zonder daarbij al te veel te verwachten van mijn ogen.

En ik kan zeggen het geeft rust. en dat is niet het enigste dat het mij geeft. Het geeft ook energie. vaak word er gezegd dat iets eerst erger moet worden voordat het over gaat.. en zo is het ook gelopen . vermoeidheid die na jaren lang heel veel moeite te hebben gedaan ook te functioneren zoals andere. haalde mij in, niets lukte op dat moment nog. Ik ben boos geweest, verdrietig omdat ik niet kon doen wat ik wilde. Maar nu durf ik te zeggen dat er langzaam verbetering is. er zijn momenten dat ik mijn beter voel. Ik ben er nog niet maar er is een begin.

Ondertussen heb ik mijn eerste brailleboek uit gelezen. Ben ik begonnen in een nieuw braille boek. En ben ik ook gestart met de braille leesregel. Door te werken met een combinatie van spraak en braille zal het voor mij een stukje makkelijker worden om een studie te volgen. veel doe je met spraak maar daarbij hoor je fouten niet. met een braille leesregel kun je lezen wat er staat. Daardoor kun je controleren op fouten of gewoon lezen hoe een woord in elkaar zit. In het begin heb ik erg moet wennen aan de spraak. . jaren lang heb ik enkel gewerkt met vergroting ik las de tekst dus zelf. En nu hoor ik de tekst dat was in het begin lastig. Omdat je wel je aandacht er bij moet houden. Maar nu gaat het al een stuk beter. Ik leer de programma’s bedienen die ik zelf gebruik.

Iedereen die een revalidatie traject volgt die heeft de mogelijkheid om een open dag te organiseren een dag waarbij je familie mag uitnodigen om te ervaren wat je doet tijdens je revalidatie. Maar ook om te laten ervaren wat jouw visuele beperking inhoudt.  Er word een bril gemaakt die qua simulatie een idee geeft van wat je ziet. Volledig kloppend is deze vaak niet. niet alle factoren van zien kun je in beeld brengen. Zo kun je in een bril wel in beeld brengen wat iemand zijn gezichtsscherpte is en ook het gezichtsveld kun je laten zien. Maar wat je niet kunt en wat bij mij mee speelt naast de twee eerder genoemde factoren is. de lichtgevoeligheid ik heb veel last van licht maar je kunt niet zien wat dat voor mij inhoudt. Ook is het zo dat mijn zicht erg onrustig is. ik zie alles in feiten bewegen het is nooit rustig . twee factoren kunnen mensen dus ervaren de andere twee moet ik zelf zo duidelijk mogelijk uitleggen. Een aantal weken geleden had ik mijn open dag. Mijn familie kwam naar Apeldoorn. Een bijzondere dag was het waarbij ze denk ik een goede indruk hebben gekregen wat mijn visuele beperking ongeveer inhoudt.

ik ben nu dus op de helft er zullen nog heel wat weken volgen. waarin ik verder ga met vaardigeden aanleren. ondertussen ben ik ook bezig met mijn toekomst. Ik wil na mijn revalidatie traject een HBO studie volgen. ik heb lang getwijfeld over wat ik wilde doen. maar voor mij zelf ben ik er nu uit. Maar over dit onderwerp zal ik een ander blog schrijven