Hierbij zal ik mezelf even voorstellen. Ik ben Lotte en ben 28 jaar. Ik woon op mezelf in…

Laatst verscheen er in Trouw een artikel, over dat de student met een handicap zich verloren voelt in het hoger onderwijs. Het aantal studenten met een beperking neemt toe en momenteel gaat het al over één op de zeven studenten! In het artikel wordt benoemd dat de waardering voor aanpassingen van gebouwen, de digitale toegankelijkheid en het begrip van medestudenten de afgelopen jaren gestegen is. Dit wordt door ons ook als positief ervaren. Er wordt wel geconcludeerd dat de begeleiding van studenten met een beperking vaak te kort schiet. Naar aanleiding van dit artikel willen we graag onze ervaringen delen.

Wij vonden het beiden erg spannend om te gaan studeren op het hbo. Ondanks de uitdaging en het enthousiasme, zorgde het studeren ook voor een stukje onzekerheid: “Zou het wel gaan lukken”? Het is voor alle studenten spannend en wennen, maar wanneer je een beperking hebt, komt er een hoop meer bij kijken. Al deze extra factoren maken dat het een extra grote uitdaging is. Volgens ons is het op papier ogend goed geregeld, maar er is veel doorzettingsvermogen van de student vereist!

De afgelopen twee jaar zaten wij bij elkaar in de klas. Wij vonden elkaar meteen aardig en door onze beperkingen was er herkenning en erkenning in onze studie struggles, ondanks de grote verschillen in onze beperkingen. Onze onderwijscarrière is niet bepaald vloeiend verlopen. Beiden hebben wij in het verleden speciaal onderwijs gevolgd. Om het hbo te kunnen bereiken, moesten wij eerst een lang traject doorlopen. Voor Lotte betekende dit: dat ze van het lbo, via mbo niveau 2, 3  en uiteindelijk niveau 4 mocht starten op het hbo. Laura moest na haar niveau wissel (havo naar vmbo b) door haar ziekte opnieuw opbouwen, al snel (binnen een maand) wisselde zij van vmbo-basis, naar kader. Uiteindelijk heeft zij in vier maanden haar staatsexamen vmbo t behaald op het speciaal onderwijs. Hierna volgde zij de VAVO waar zij na 2 jaar haar havo en vwo-diploma behaalde. Eenmaal op het hbo, werd ons verteld dat onderwijs op maat mogelijk was, helaas is dit niet zo gemakkelijk als wordt gezegd. We ondervinden desondanks onze obstakels.

Ervaringen Lotte

Omdat ik in verband met mijn lichamelijke beperkingen veel tijd en energie kwijt ben aan de dagelijkse verzorging, heb ik een lagere belastbaarheid. Dit resulteert erin, dat het mij niet lukt om het reguliere studieprogramma te volgen. Daarom moest er gekeken worden naar een maatwerkoplossing. Ondanks dat de school van goede wil is, was het regelen van een speciaal studieprogramma allesbehalve gemakkelijk. Ook ik kan de conclusie uit het onderzoek beamen, namelijk: dat de begeleiding van studenten met een beperking te kort schiet. Vaak hebben scholen weinig ervaringen met studenten die een beperking hebben en weten ze zelf niet precies hoe er gehandeld moet worden.

Doordat deze ervaring er niet is, moest ik vechten voor mij rechten en de studie aanpassingen die nodig waren om mijn studie succesvol te kunnen doorlopen. Ik heb vele gesprekken gevoerd en brieven geschreven, waarin ik mijn situatie heb toegelicht. Dit kostte veel tijd en vroeg om ontzettend veel geduld, maar liefst anderhalf jaar! Dit terwijl ik altijd al met een beperkte energie zit. Ik moet altijd bewust keuzes maken in mijn dagelijkse activiteiten, wat kan wel en wat kan niet? Gelukkig zijn de zaken nu geregeld en hoef ik me daar niet meer mee bezig te houden en zorgen over te maken. ­­ Gelukkig bezit ik de drive en het doorzettingsvermogen wat nodig is, om dit te bereiken.

Ervaringen Laura

Voor mij is er eigenlijk altijd maar weinig mogelijk wat betreft studie aanpassingen, dit komt doordat mijn ziekte complex en relatief onbekend is. Voordat ik sociale studies studeerde, studeerde ik aan het conservatorium. Hier liep ik tegen veel dingen/problemen aan door mijn fysieke beperkingen. Aan een kant begrijp ik dat het lastig is om binnen een bestaande studie passende aanpassingen te maken, echter voelde het voor mij als onwil en onbegrip. Uiteindelijk moest ik door mijn sonde operatie besluiten om te stoppen met mijn studie en ben ik overgestapt naar sociale studies. Bij sociale studies kwam ik in een andere wereld terecht, structurele roosters en toets planningen, wat handig voor het maken van ziekenhuis afspraken. Voor examens heb ik bij mijn huidige studie het geluk dat ik een PC mag gebruiken, daarnaast zijn ze gelukkig coulant als het gaat om mijn afwezigheid.

Ik ben best wel vaak afwezig, dit door ziekenhuisopnames/operaties of onderzoeken, hierdoor maak ik mij soms zorgen over mijn examens. Wanneer ik mijn zorgen uit, krijg ik vaak te horen dat mijn cijfers goed en hoog zijn. Pas als ik een vak niet haal, dus eigenlijk als het al te laat is, zal er actie worden ondernomen. Dit is voor mij een extra stressfactor, voor mijn gevoel moet ik eerst falen voordat er daadwerkelijk aanpassingen aan het onderwijs kunnen worden gedaan. De kans dat ik studievertraging oploop als ik een keer een vak niet haal, is door deze houding groot.

Dus al met al

Studeren met een beperking is absoluut geen gemakkelijke taak en vraagt veel zelfstandigheid. Docenten verwijzen vaak door naar je medestudenten, die het al druk genoeg hebben met hun eigen studie en andere bezigheden structuur te geven. En ondanks dat er begrip is, voelen wij ons regelmatig onbegrepen. Er zijn vaak kleine dingen die ons enorm vooruit kunnen helpen zoals: een presentatie voor het college mailen, of een opname van het college online zetten. Maar ook het doorsturen van samenvattingen kan ons enorm helpen. Het lijkt ons raadzaam om als hogeschool te kijken naar deskundigheidsbevordering van docenten en andere professionals binnen het onderwijs. Omdat ondanks het begrip dat leeft, ervaring mist. Hierbij is kennisuitwisseling van groot belang. Vraag hiervoor gerust studenten die ervaringsdeskundig zijn! Alleen zij kunnen écht vertellen waar zij tegenaan lopen en kunnen op deze manier bijdragen aan het verbeteren van het onderwijs voor studenten met een beperking.

Wij zijn benieuwd naar jullie ervaringen op dit gebied! Laat het ons weten! 

Deze blog is geschreven door Laura Brugel en Lotte Schiphorst: twee studenten sociale studies (hbo).Voor meer informatie en de blogs van Laura kunt u kijken op: https://www.laurabrugel.nl