Posted door
Gepost in

Eelco vertelt, deel 15

Warcraft, Legion, verjaardag en schot in de zaak 17-7-2016 Vanmiddag vlak voor het eten verschrikkelijk uitgevallen tegen m’n ouders. Vooral tegen m’n vader die het echt niet verdiende. Alle stress en opgekropte emotie van de afgelopen dagen kwam er ineens uit. De trigger: een lullig usb-kabeltje. Mijn ouders zijn om het voorzichtig uit te drukken […]

Posted door
Gepost in

Eelco vertelt, deel 14

Opgeven en volhouden 11-07-2016 Het gaat lichamelijk steeds slechter met me. Geestelijk ook trouwens, maar da’s geen verrassing. Het lichamelijke verrast me echt er wel. Ik kan amper langer dan een paar minuten staan, 30 meter lopen is te veel en alles – en dan bedoel ik ook echt alles- doet pijn. Ik slik tussen […]

Posted door
Gepost in

Eelco vertelt, deel 13

Onzekere onrust 03-07-2016 Wat een kutweekend. Heb heel het weekend niet goed in mijn vel gezeten. Ben me druk aan het maken over mijn verjaardag, ook al is dat pas over een maand. Ga ik het vieren? Wie nodig ik wel en niet uit? En ga ik mensen vertellen dat het mijn laatste verjaardag gaat […]

Posted door
Gepost in

Eelco vertelt, deel 12

Aangename verrassingen 27-6-2016 Om maar meteen met de deur in huis te vallen: ik was aangenaam verrast door het gesprek met de geneesheer-directeur. Het was een goed en open gesprek waarbij mij al snel duidelijk werd dat ik, hoewel het voor de GGZ een moeilijk onderwerp blijft, niet bang hoef te zijn om tegengewerkt te […]

Posted door
Gepost in

Eelco vertelt, deel 11

Hulp of tegenwerking? 17-6-2016 Feest, nou ja feest? Mama is jarig. En ik besef ineens dat dit dus de laatste keer is dat ik erbij zal zijn. Heb eigenlijk geen zin om te gaan. Er komen mensen die ik niet mag en die me gaan vragen hoe het met me gaat, maar ja. Het is […]

Posted door
Gepost in

Eelco vertelt, deel 10

Somatisch traject? 15-6-2016 Vandaag eerste gesprek gehad. Het was een triage. Oftewel: kijken of ik aan de eerste voorwaarden voldoe en er goed over na heb gedacht. Dit omdat ze best veel mensen krijgen die totaal geen kans maken op euthanasie en dan is het natuurlijk een verspilling van tijd en mankracht om daar een […]

Posted door
Gepost in

Eelco vertelt, deel 9

Contact met de kliniek en “Elmira, ik mis je” 8-6-2016 Ben net gebeld door de Levenseindekliniek. Mama heeft gisteren gebeld (waarvan ik wist) om te vragen of de wachttijd echt zo lang was. Helaas bleek dat zo te zijn, maar ze zouden hun best doen alles zo snel mogelijk te laten verlopen. Misschien zou ik […]

Posted door
Gepost in

Eelco vertelt, deel 8

“Ik ben op, ik ben kapot” 27-05-2016 Zit met een heel dubbel gevoel. I. is hier en blijft logeren. Keigezellig en leuk natuurlijk, maar ik heb het er moeilijk mee. Hij is 8 en weet nog van helemaal niets. Althans, dat denken we. Mij valt wel op dat hij de laatste tijd veel vaker tegen […]

Posted door
Gepost in

Eelco vertelt, deel 7

Verwarrende dromen en moeizame communicatie 23-05-2016 Vannacht alleen geslapen, zonder medicatie. Niet veel geslapen en weer heel onrustig gedroomd. Ken je die soort dromen die zo echt lijken dat als je wakker wordt je echt boos bent op sommige mensen over wat ze je hebben aangedaan, ook al weet je dat het een droom was? […]

Posted door
Gepost in

Eelco vertelt, deel 6

Vooroordelen en respect Vandaag vertelt Eelco’s moeder Monique bij de jongerenafdeling van de Euthanasievereniging het verhaal van haar zoon. Dagblad Trouw interviewde haar én Eelco’s beste vriendin. Klik op de link hieronder om het artikel te lezen. Vergelijk het daarna eens met Eelco’s woorden hieronder, welke uitspraken hij naar zijn hoofd gegooid kreeg… Zeg eens […]