Posted by
Posted in

Wat is imaginaire exposure? Mijn ervaring.

Ik heb vernomen dat de aard van mijn therapie vragen oproept. Dat kan ik me voorstellen, dus voor wie ge├»nteresseerd is wil ik in dit blog toelichting geven. Hier alvast een goede link, mocht je geen behoefte hebben aan mijn eigen verhaal: http://www.metggz.nl/behandeling/soorten-therapie/psychotherapie/imaginaire-exposure-imaginaire-rescripting De therapie die ik volg heet imaginaire exposure. Bij exposure kun je […]

Posted by
Posted in

Inzoomen, uitzoomen

Gisteren zo’n zinnig gesprek met mijn traumatherapeut gehad. Ik bleef maar vastlopen in het fragment waar ik nu thuis aan werk. Voor mij werkt thuis schrijvend vele malen beter dan vertellend in de spreekkamer, daar hebben we de therapie ook op aangepast. Het nadeel is dat de therapeut me niet ter plekke bij kan staan/sturen […]

Posted by
Posted in

Beelden van toen

Een paar weken geleden bedachten mijn therapeut en ik een extra manier om meer uit de exposuretherapie te halen: het opschrijven van het fragment waar we al heel wat sessies aan besteed hebben. Dit omdat ik merkte dat er nog veel heftigheid naar boven kwam als ik schreef over die gebeurtenis. Het werkt, het doet […]

Posted by
Posted in

Uitzicht op licht

Gisteren maakte ik kennis met een voor mij nieuwe manier van traumabehandeling: imaginaire exposure. Een korte uitleg: Imaginaire exposure of blootstelling betekent dat de therapeut u stimuleert om nare herinneringen aan de schokkende gebeurtenis(sen) herhaald en langdurig te herbeleven. Het doel is dat u herinneringen minder gaat vermijden, zodat u de gebeurtenis kunt gaan verwerken. […]

Posted by
Posted in

Doodsangst en levenspijn

Geheimen vanuit het duister in het licht gezet. Doodsangst en levenspijn gecomprimeerd tot vijf pagina’s woorden op papier. Door wie, hoe oud, hoe vaak nog op je netvlies? Wat is verloren, nog bevroren, en waar is al iets geheeld? De hemel huilt woeste druppels tegen mijn raam en alles trilt. Mijn ogen, mijn handen, wat […]

Posted by
Posted in

Kleine vriendjes

Knuffels, ze zijn er altijd geweest in mijn leven. Vertrouwde kleine vriendjes om mee te spelen, om van te houden, om houvast bij te vinden. De foto hierboven is uit mijn Monchichi-tijdperk, de aapjes die je misschien nog wel kent uit de jaren ’80. Elke avond wenste ik ze welterusten en sloot ik ze allemaal […]

Posted by
Posted in

Angsttandarts

Een bekentenis: ik schaam me al vele jaren voor mijn gebit. Het is verwaarloosd, er ontbreken nogal wat tanden/kiezen en wat er nog over is is verkleurd. Breeduit lachen doe ik zelden en bij het tandenpoetsen vermijd ik de spiegel. Jaren geleden ben ik hiervoor naar een kliniek geweest die gespecialeerd is in zeer angstige […]