Geboren 10-04-1997. Vanaf mijn 2de levensjaar zijn er al hulpverleners in mijn leven en vanaf mijn 6de tot…

Heeft therapie nog zin na zoveel jaar hulpverlening?

Dat is de vraag die telkens in mijn hoofd zit als ik weer naar de ggz toe ga. Ik stap daar binnen en een bepaald gevoel overmand me en dat is angst. De angst dat de therapie geen zin meer heeft dat ik met mijn psychische klachten moet leren leven.
Helaas heb ik geen keuze om in therapie te gaan, ik moet!!! Ik wordt gedwongen door instelling waar ik bij woon. Want als ik niet naar de GGZ ga, zet de instelling mij op straat.

Ik heb al zoveel verschillende therapieën gehad voor mijn trauma’s dat ik niet meer weet of dit wel weer nodig is of wel weer helpt.
Dit stukje schreef ik aan het begin van mijn therapie en nu bijna 4 maanden verder denk ik dat ik er toch baat bij heb. Ik ben blij dat ik elke week met iemand kan praten. Een therapeut die ik niet kan vergelijken met al haar voorgangers. Ik heb eindelijk het idee dat ik nog verder kom met het verwerken en het aan mezelf werken. De therapie is wel elke week weer een opgave en heel vermoeiend. Toch begin ik steeds meer open te bloeien en me verhaal te vertellen. Ik voel ook elke week de behoefte om te gaan en ik het gevoel van angst die ik in het begin had is weg.

Ik weet niet of ik ooit helemaal klaar ben maar voor nu is het goed.