Geboren 10-04-1997. Vanaf mijn 2de levensjaar zijn er al hulpverleners in mijn leven en vanaf mijn 6de tot…

Na een lange tijd heb ik je weer aan de telefoon gehad, het voelde heel vertrouwd maar tegelijkertijd ook een bittere bijsmaak. Op papier ben je me vader want dat zeg je zelf maar in de realiteit weet ik niet wie je bent. We kennen elkaar amper en door jou borderline en persoonlijkheidsstoornis is een band op te bouwen erg moeilijk. Na alles wat er gebeurt is en wat we mee hebben gemaakt. Ik heb je zo vaak toegelaten in me leven, maar ook zo vaak ben ik je kwijtgeraakt. Dit is op dit moment mijn grootste dilemma waar ik mee worstel. De vraag van moet ik je weer toelaten in mijn leven of niet maalt maar door mijn hoofd. Ik weet als kopp kind dat ik het dan niet makkelijk ga krijgen. Wat is beter een leven zonder mijn vader of een leven met? Dat is de vraag die maar door mijn hoofd blijft malen.

Zou ik het aankunnen om toch met jou een band op te bouwen of zullen alle pogingen mislukken? Ik lijk op jou maar toch heb je me al die jaren in de kou laten staan. Maar ik besef me steeds meer dat je eigenlijk een vreemde bent voor want ik ken je eigenlijk nauwelijks. Maar toch voel ik de bloedband heel sterk en ondanks alles hou ik van je. Ik ga vooral de tijd nu nemen om alles uit te zoeken en te kijken naar wat ik wil en goed voor me is. In een volgende blog zal ik hier op terug komen.