Van onmacht naar kracht en balans Mijn naam is Marjo Brouns. Ik ben al een aantal jaar mantelzorger,…

marjo-31

Mijn man is eind 2008 in huis gevallen met een partiële dwarslaesie als gevolg. Gecombineerd met een aantal chronische ziektes is hij behoorlijk beperkt en is de zorgvraag complex. Ons leven veranderde totaal. Het is niet beter of slechter dan voorheen, het is gewoon anders.

In eerste instantie werd het veel te druk in mijn leven: de zorg voor mijn man, voor mijn schoonmoeder en dat gecombineerd met een fulltimebaan. Het werd de ideale cocktail voor een heftige burn-out. We proberen in onze samenleving mantelzorgers steeds te behoeden voor overbelasting of ‘omkiepen’, maar ik heb dat ‘omkiepen’ nodig had. Achteraf gezien was dat voor mij hét omslagpunt.

RUIMTE VOOR MIJZELF
Vanaf toen leerde ik ruimte voor mijzelf te maken. Want waar was ik in mijn eigen leven tot dan toe? Alles en iedereen ging steeds voor: mijn man en de zorg voor hem, de aandacht die mijn hulpbehoevende schoonmoeder vroeg, de keuzes van vrienden of familie, de wensen van mijn manager en teamleden. Ik kijk nu terug en ervaar dat ik mijzelf een hele lange tijd over het hoofd heb gezien.

Voorzichtig begon ik aan mijn eigen zoektocht. Van mijn eigen ontspanning via waarden van het leven naar ruimte en liefde voor mijzelf. In kleine zorgvuldige stappen: precies zoals die bij mij passen.

Mijn man en ik hadden samen een rijk sociaal leven, nu organiseer ik voor mijzelf wekelijkse zorgvoormijzelf-avondjes en leer ook de mooie kanten zien van niet meer alles samen doen. Ik leef ook intenser nu, geniet van kleine dingen als een kopje cappuccino in het voorjaarszonnetje in de tuin. Waar ik vroeger rende van de ene afspraak naar de andere, sta ik nu veel meer stil bij mooie ontmoetingen en bijzondere gesprekken.

ZELFVERTROUWEN
Natuurlijk zag ik liever dat mijn man gezond was en dat het ongeval niet was gebeurd. Maar ik ontdekte dat een crisis in het leven helpt om de kracht in jezelf te ontdekken. Waarbij fouten maken mag of moet zelfs. Want dat brengt me verder. Niet alleen in het ontdekken waar ik goed in ben, ik leer steeds meer te kiezen voor wat ik zelf vind en wil.

Het bracht me ook bij andere waarden in het leven. Misschien is nog wel het allermooiste dat mijn zelfvertrouwen groeide. Ik – met al mijn karaktereigenschappen inclusief al mijn onhebbelijkheden- mag er zijn.

Vooral ook ‘Goed voor jezelf zorgen’, dat wordt mantelzorgers veelvuldig aangeraden. Dat is zeker een goed advies, maar voor mij heeft ‘Jezelf vooral heel goed zien’ een veel grotere betekenis.