BroedplaatsZ is niet 'alleen maar' een plaats waar zorggebruikers hun ervaringen delen. Je deelgenoot maken van hun dagelijkse…

Jaarlijks wordt er een autisme avond georganiseerd in het kader van de landelijke autismeweek van de NVA.
De werkgroep bestaat uit mensen die werkzaam zijn bij o.a. MEE, contour de twern, Impegno, GGZ Breburg, Amarant, Leo Kannerhuis Brabant en RIBW.
Naast deze professionele inzet is het nog veel belangrijker om te vermelden dat er 4 ervaringsdeskundigen hun bijdrage leveren aan het tot stand komen van deze mooie avond.
Waarom doen ze dat? Om de weg in zorgland voor mensen met autisme en/of verwanten makkelijker te maken. Om hun een stuk verdriet/ leed/ frustratie te besparen. Om een gevoel van erkenning en herkenning mee te geven.

Dit gastblog zal in de aanloop, maar ook tijdens de autisme avond gebruikt gaan worden door mensen die hun verhaal willen delen. U kunt broedplaatsZ vinden in de computerruimte, waar ervaren bloggers u kunnen helpen bij het schrijven van uw eigen blog.

Wij verwelkomen u graag op 31 maart in de Poorten, Hasseltstraat 194 in Tilburg van 18.30-22.00. Tijdens de avond is er een informatie markt en zijn er workshops.
Volg ons ook op facebook: autisme informatiemarkt 2016


 

Meer dan 20 jaar geleden werd ik moeder van een wolk van een zoon. Mijn geluk kon niet op. Mijn zoon sliep vanaf dag 1 ´s nachts door. Hij was een hele rustige makkelijke baby, die op tijd ging slapen, alleen zich liet horen als hij zijn fles wilde of een vieze luier had. De inhoud van het flesje was nooit genoeg. Zoonlief maakte niet veel contact, was wel tevreden.

Na 13 maanden kwamen de eerste problemen-veranderingen. Wat er in het hoofdje omging, niemand die het wist. Zodra het donker werd, werd zoonlief anders. Wilde niet slapen, was angstig. Erg angstig…

Na 21 maanden kwam er een dochter bij. Het moeten delen van moeders was moeilijk. Zoonlief schreeuwde letterlijk om aandacht.

Bij melding op het consultatiebureau werd aangegeven dat ik een overbezorgde moeder was.

De kinderen deden het volgens de cijfers goed, wat was het punt?

Oogcontact heb ik aangeleerd. Van jongs af aan, ging ik op mijn knieën zitten en keek hem recht in de ogen. Zei dat hij dit ook bij mij moest doen. Na veelvuldig herhalen, is er oogcontact.

Op de lagere school is het – ondanks veel pestgedrag – best goed gegaan, wel is de overstap gemaakt naar Speciaal Onderwijs. Op de Middelbare School ontspoorde onze zoon. De handhaving in een groep was teveel gevraagd. De druk/spanningen van, de grote boze wereld, werden teveel.

Een opname in een psychiatrische instelling volgde. Daar werd pas echt een diagnose gesteld, PPD-nos. Een stempel die wij niet hoeven. Onze zoon is namelijk allereerst onze zoon, heeft een stoornis die PDD/nos heet. Wij accepteren hem zoals hij is. Hij mag zijn wie hij is. Het is een unieke kerel.

Het is niet zoals veel mensen denken, andersom. Onze zoon is geen PDD/nosser op pootjes.

Als je zoon volwassen/ouder wordt, moet je als ouder – uit liefde voor je zoon – bepaalde keuzes maken. Voor de ontwikkeling is het goed los te laten, om hem ruimte te bieden zich verder te ontwikkelen.

Dan moet je gaan zoeken naar een geschikte plaats. Je zoon is en blijft je dierbaarste bezit. Daarvoor wil je het allerbeste. Begeleid wonen voor normaal begaafde autist is echter bijna niet te vinden in de omgeving. Uiteindelijk na een lange zoektocht op google, en vooral niet opgeven, hebben wij zelf de locatie Oosterpoort/ Amarant gevonden. Meteen bij het eerste contact met de begeleiding voelde het goed.

Onze zoon hebben we, als ouders samen met de begeleiding, goed voorbereidt op het begeleid wonen.

Achteraf kunnen we zeggen dat we de juiste, eerlijk gezegd, wel een moeilijke, stap hebben gezet. We zijn heel betrokken bij de begeleiding en doen het samen met de lieve, betrokken begeleiders van Oosterpoort. Wij blijven ook zijn ouders, onze zoon is het hier ook mee eens. Wij willen dat het goed met onze zoon gaat. We zijn heel trots op onze zoon, hij doet het goed, heeft een leuke studio en werkt hard aan zijn doelen.

Hopelijk maakt mijn verhaal, de zoekstap voor andere ouders makkelijker naar Oosterpoort.

0