Hallo allemaal,Ik zal mijzelf voorstellen mijn naam is Charissa Fens, ik ben 24 jaar en ik woon in…

Het is al een hele tijd geleden dat ik een blog heb geschreven. De laatste keer stond ik aan de start van mijn vierde en laatste studiejaar. Het afgelopen jaar is er veel gebeurd. In deze blog neem ik jullie mee terug naar het laatste deel van mijn studie.

Het eerste half jaar heb ik een minor gevolgd in Deventer. Een minor is een verdieping of verbreding op je eigen studie. In mijn geval was de minor een verbreding. Het was een intensieve periode, vooral door de langere reistijd. Vier dagen in de week van Nijmegen naar Deventer. Ondertussen dacht ik na over de volgende stap: afstuderen. Ik verdiepte mij in de mogelijkheden qua afstudeerbedrijven. Het uitvoeren van een afstudeeronderzoek vind ik spannend: het afronden van mijn studie komt wel heel dichtbij. Opeens voel ik mij klein en kwetsbaar. Al is het tijdens deze studie gemakkelijk gelukt om stageplaatsen te vinden, deze keer voelt het anders. Het voelt als of ik mij extra moet bewijzen want als ik dit kan dan ben ik echt klaar voor de arbeidsmarkt.

 

Afstudeerplek

Ondanks mijn eigen onzekerheid ga ik ervoor en benader ik verschillende bedrijven. Met succes want ik heb de keuze uit drie verschillende afstudeerplekken. Ik kies ervoor om mijn afstudeeronderzoek binnen Dichterbij uit te voeren. Ik krijg hier alle ruimte om mijn onderzoek uit te voeren, te groeien in mijn werkzaamheden en zoals nu ook weer duidelijk wordt: om mijn grenzen te herkennen en aan te geven. Ik blijf het lastig vinden dat ik minder energie heb dan veel van mijn leeftijdsgenoten. Over het algemeen lukt het mij goed om een balans te vinden waarbij ik prima functioneer.

 

Tussendoor opladen

Ik kies er bewust voor mij drie dagen in de week bezig te houden met mijn afstudeeronderzoek. Vanuit school krijgen we tweewekelijks begeleiding. Daarnaast moet iedereen nog twee vakken volgen en afronden wat wekelijks een halve dag les betekent. In theorie betekent dit dat ik een dag in de week vrij heb. Een dag om even op te laden tussendoor, iets wat voor mij belangrijk is. Maar de vakken zijn groepsvakken en moeten natuurlijk ook voorbereid worden. Waar ik dus in mijn hoofd een goede balans had gemaakt is deze er in de praktijk niet en ben ik alsnog 40 uur in de week bezig.

Ondanks dat ik ook nu merk dat een werkweek van 40 uur voor mij te veel is, lukt het om volgens planning de 1ste inleverdatum te halen: 16 juni lever ik mijn afstudeeronderzoek in. Op 28 juni zijn wij met de familie onderweg naar Parijs voor een gezellig weekend als ik te horen krijg dat ik afgestudeerd ben met een 8. Een mooiere manier om dit samen te kunnen vieren is er niet.

Trots

Na 7 jaar studeren een afgeronde mbo-opleiding sociaal maatschappelijk dienstverlener en de hbo-studie ‘Learning and development in organisations’ zit mijn studententijd erop. Stiekem ben ik daar best trots op want bij beide studies was ik na overleg van harte welkom om het te proberen, maar een garantie of het mij zou lukken om het af te ronden konden ze niet geven. Persoonlijk denk ik dat je die garantie bij geen enkele student kunt geven, maar in mijn geval was deze opmerking erop gericht dat niet zeker was of ik door mijn visuele beperking tegen obstakels zou aanlopen waardoor ik deze studie niet af kon ronden. Ondanks deze onzekerheid in het begin heb ik beide keren laten zien dat er zoveel meer mogelijk is met een beperking als wat mensen in eerste instantie denken.

 

‘Eigenwijs’

Ik hou niet van mensen in hokjes stoppen en vond het dan ook erg lastig dat aan het einde van mijn middelbareschooltijd werd gezegd dat ik maar iets in de richting van juridisch/rechten moest doen. Want daar hebben ze ervaring met mensen zoals mij. Ik was volgens hun eigenwijs toen ik dat niet deed. Ik wilde mijn eigen pad volgen en uitzoeken wat bij mij past. Misschien was het pad dat ik volgde minder voor de hand liggend, maar het is wel mijn pad. Een pad waarin ik zelf de keuzes kon maken om te doen wat bij mij past. Hoogtepunten met soms vallen en weer opstaan om er sterker uit te komen.

 

Klaar voor nieuwe uitdaging

Ik ben klaar voor een nieuwe uitdaging en ben nu opzoek naar een baan. Naast dat ik zelf solliciteer, krijg ik ondersteuning door middel van een werkfit traject. Jammer genoeg is het nog steeds een feit dat er meer werkloosheid is onder mensen met een beperking dan onder mensen zonder beperking. Terwijl er zoveel functies zijn waarin wij prima kunnen functioneren. Maar ik ga ervoor om ook nu te laten zien dat dit mij wel gaat lukken!

0