Graag wil ik me voorstellen als blogger op deze website. Ik ben Chantal. Op m'n 25e studeerde ik…

Eind vorig jaar heb ik een kleine ingreep gehad. De ingreep was succesvol, ik had geen medicatie en behandeling meer nodig. Dus was ik de koning te rijk! En nog. Want het heeft mijn kwaliteit van leven erg verbeterd.

Nasleep
Alleen zijn m’n beenspieren hierdoor ernstig verzwakt zodat ik helaas (hopelijk tijdelijk) afhankelijk ben van een rolstoel, terwijl de rollator werkloos toeziet.
Maar ik hou hoop dat het van korte duur is. Ik oefen nu met zwemmen en fysiotherapie om de spieren weer in conditie te krijgen.
Maar over het gebeuren van de spierzwakte is een heel gedoe begonnen. Toen ik aan de anesthesist vroeg om uitleg wat er aan de hand kon zijn, werd er omheen gedraaid. En toen ik vroeg voor een onderbouwing wat er op papier stond, kreeg ik pas na 2 maanden een reactie.

Praten voor patiënten
Wat mij dan verbaast is dat artsen zo graag willen invullen wat een patiënt denkt, voelt en ervaart.

Toen ik van de arts vernam dat ik “wellicht tegen de ingreep had opgezien” en in m’n mijn dossier was geschreven “dat er voortaan duidelijk en rustig met mij rondom een OK gecommuniceerd moet worden”, brak m’n klomp.
Te meer omdat niemand mij had gevraagd hoe ik de ingreep had ervaren en hoe de communicatie was verlopen.

Werkelijkheid
Tegen de ingreep had ik helemaal niet opgezien. Deze was relatief eenvoudig zonder weinig risico’s. De ingreep had ik zelfs uit eigen beweging voorgelegd aan de arts omdat niemand deze had voorgesteld.
En rondom de OK was er prima met mij gecommuniceerd. M’n eigen specialist, de mensen van het dagcentrum en de verpleging hadden alles netjes aan me uitgelegd. Dus ik was er heel erg tevreden over.

Vraagtekens
Op zulke momenten vraag ik me dan wel eens af wat de reden kan zijn dat artsen zelf zaken invullen, die ook nog eens niet kloppen met de werkelijkheid.

Is dat de tijd die het niet toelaat om aan patiënten vragen te stellen? Is het meer een gemak om zelf maar wat in te vullen zodat hun diagnose dan beter zou kloppen? Of worden artsen zo opgeleid?

Communicatie
Ik kan er iig. nog geen vinger achter krijgen.
Wel neem ik deze ervaring mee in het gesprek wat ik binnenkort heb met een gespecialiseerde verpleegkundige. Hij vroeg me of ik een gesprek met hem wilde aangaan rondom communicatie tussen artsen en patiënten omdat hij zich schaamde hoe de communicatie vanuit de arts naar mij was verlopen. Triest als een verpleegkundige dit concludeert maar het is helaas de realiteit.
Uiteraard ga ik die uitdaging aan want ik heb input genoeg:)

Reactie
Ik ben in ieder geval wel assertiever geworden. Wat ik vroeger niet deed, doe ik nu wel. Ik schrijf een brief aan de arts met de toelichting dat ik het verbazingwekkend vind dat niemand mij heeft gevraagd hoe ik de ingreep en de hele communicatie rondom de OK heb ervaren. En dat ik het als niet prettig ervaar dat zaken zomaar worden ingevuld zonder ze aan mij voor te leggen.
Uiteraard schrijf ik dan wat ikzelf heb ervaren en dat dit tegenstrijdig is met wat er door de arts is geschreven. Ik vraag uiteraard ook of hij de notities uit mijn dossier wilt verwijderen omdat ze niet overeenkomen met wat ik heb ervaren.
Bij het eerstvolgende polibezoek zal ik dat uiteraard ook even checken:)

Vraag aan de lezer
Graag zou ik jullie als lezer van dit blog willen vragen of jullie ook zoiets meemaken waarbij hulpverleners zelf iets invullen zonder naar de mening van jou als zorgvrager/patiënt te vragen.

Zeker op vandaag mag je toch anders verwachten? We leven in een maatschappij waarin de overheid wil dat patiënten meer hun eigen regie krijgen. En dat ze goed voorbereid een gesprek met een arts aangaan.
Als je dan artsen hebt, die toch nog graag de regie in eigen hand houden, dan vraag ik me af hoe dat ooit goed gaat komen.

Online inzage
Op de dag dat we als patiënten ons eigen dossier kunnen inzien, ga ik er zeker eentje op toosten. Want ik kijk er erg naar uit dat we als zorgvragers meer inzicht krijgen in wat er over ons wordt geschreven. En dat we makkelijker een correctie kunnen geven als zaken onjuist blijken te zijn.

Ik verneem in elk geval heel graag je reactie wat jij op communicatief vlak in de zorg ervaart.

0