About Me

Graag wil ik me voorstellen als blogger op deze website.

Ik ben Chantal van Birgelen. Op m'n 25e studeerde ik af in bedrijfseconomie aan de universiteit van Tilburg. Ik begon na m'n afstuderen als bedrijfseconomisch medewerker bij de Arbodienst Midden Brabant. Een leuke baan waarbij gezondheid en cijfers een mooie combinatie vormden. De zorg boeide me al van jongs af aan en daarom vond ik deze baan erg passend. Toch waren het niet de cijfers die me boeiden maar de mens. In de daarop verschillende banen kwam dat ook steeds nadrukkelijker naar voren.
Uiteindelijk heb ik rond mijn 38e jaar een switch gemaakt. Door vrijwilligerswerk bij het gehandicaptenplatform in Tilburg hoorde ik bij toeval dat daar een betaalde baan vrij kwam. Hierop heb ik gesolliciteerd en werd ik aangenomen. Met heel veel plezier heb ik de jaren daarna gewerkt aan het verbeteren van de zorg en het welzijn van mensen met een hulp- of zorgvraag. Thans werk ik als Wmo consulent bij de gemeente Tilburg om ervaring op te doen in deze zeer mooie en boeiende functie. Wat ik al die jaren miste in mijn werk was het direct van betekenis kunnen zijn voor mensen met een hulpvraag. Juist dat ontbrekende puzzelstukje vind ik nu gelukkig in de functie van Wmo consulent. 

Doordat ik privé ook nog wel eens te maken heb (gehad) met de Wmo en de zorg, kijk ik toch met een andere blik naar deze sectoren. Met de financiële blik (het bloed kruipt toch waar het niet gaan kan) en met de sociale blik. Dan merk ik dat er nog op veel fronten verbetering mogelijk is. Lokaal maar ook landelijk. Die ervaringen en de ervaringen in mijn functie als Wmo consulent deel ik graag via het schrijven van blogs op deze site. 

Ik hoop dat m'n blogs een blijk van (h)erkenning geven en dat het aanzet tot kritischer denken en kijken naar de zorg en het gebruik ervan.

Ik zou zeggen: veel plezier bij het lezen van m'n blogs op BroedplaatsZ! En heb je vragen: stel ze gerust.

Vriendelijke groetjes,

Chantal van Birgelen.

Posted by
Posted in

Ik ben toch geen superwoman???

Nee, niemand is een superman of superwoman. Hoe graag we het wel eens zouden willen zijn. Want we hebben allemaal onze beperkingen. En ook onze verantwoordelijkheden. Dit blog gaat over hoever de verantwoordelijkheid reikt van de patiënt. In de praktijk blijkt hier toch verschillend over gedacht te worden…. Oogziekenhuis  Al enkele jaren rij ik 1x per jaar een […]

Posted by
Posted in

Onbewust Samen beslissen

Shared Decision Making oftewel Samen beslissen doet langzaam zijn intrede in de zorg. De ene hulpverlener weet er inmiddels alles van. De andere zegt het nog erg weinig tot helemaal niets. Daarom word ik heel blij als een hulpverlener het helemaal in zijn vingers heeft. Over dit laatste wil ik graag met u een ervaring delen. […]

Posted by
Posted in

Elkaar helpen

Nu de zomervakantie al weer bijna ten einde is en de accu is opgeladen, lijkt het wel alsof ik de hele wereld weer aankan. Een heerlijk gevoel!! Eindelijk ben ik niet meer opgebrand na een dagje werken. Ik heb zelfs nog energie over om enkele uurtjes in de tuin te werken, te klussen aan de […]

Posted by
Posted in

Zorgen om de zorg…..

Communicatie is een vak apart. In de zorg komt het er vaak op aan hoe je als hulpverlener een boodschap overbrengt op de patiënt. Want soms is het onderwerp beladen, gevoelig of moeilijk. Dan is de juiste toonsetting des te belangrijker. Dat merkte ik ook enige tijd geleden in een revalidatiecentrum waar ik met een […]

Posted by
Posted in

Als artsen voor patiënten praten….

Eind vorig jaar heb ik een kleine ingreep gehad. De ingreep was succesvol, ik had geen medicatie en behandeling meer nodig. Dus was ik de koning te rijk! En nog. Want het heeft mijn kwaliteit van leven erg verbeterd. Nasleep Alleen zijn m’n beenspieren hierdoor ernstig verzwakt zodat ik helaas (hopelijk tijdelijk) afhankelijk ben van […]

Posted by
Posted in

Ervaringsverhalen: de moeite waard!

Vandaag was de training ‘Schrijven en presenteren van je ervaringsverhaal’ afgerond. Er waren twee deelnemers met Niet-aangeboren Hersenletsel (NAH) die hun ervaringsverhaal vertelden aan een volle zaal. Het was indrukwekkend, mooi, ontroerend maar vooral krachtig! Na hun hersenletsel was hun leven 180 graden gekanteld. Een baan zat er niet meer in, even iets onverwachts gaan […]

Posted by
Posted in

Samen beslissen maakt écht het verschil

Het is dinsdag rond de middag. Voor de meeste mensen lunchtijd. Maar ik zit in de wachtruimte op de poli de tijd te doden met nieuws lezen op m’n iPad. Niet wetend hoe het gesprek met de specialist zal gaan verlopen. Wel dat ik me deze keer anders had voorbereid dan alle andere keren. Verwijzing […]

Posted by
Posted in

Niet-aangeboren Hersenletsel: so what?!

Afgelopen 1 april (geen grapje) is het precies vier jaar geleden dat ik een nieuwe baan kreeg bij m’n huidige werkgever (Zorgbelang). Daarvoor had ik twee jaar ervaring opgedaan in het werken met vrijwilligers met een lichamelijke beperking. Ander werk dan wat ik nu doe: o.a. samenwerken met vrijwilligers met een Niet-aangeboren Hersenletsel (NAH). Deze […]

Posted by
Posted in

Nastaren…..

Met reuma valt goed te leven. Laat ik dat voorop stellen. Door goede pijnstillers kan ik de dagen redelijk goed doorkomen. Het fysieke aspect, het wat moeilijker kunnen lopen door de zwakke spieren, de pijn en vermoeidheid, het slecht kunnen zien, is echter wel een dagelijks gegeven. Ik baal er soms van dat ik vaak […]

Posted by
Posted in

(Voor)oordelen

Als je in deze maatschappij iets anders bent dan de gemiddelde Nederlander, dan wordt dat meestal niet onder stoelen of banken geschoven. Dit merk ik vaak door bepaalde blikken van mensen of bepaalde vragen over m’n beperking. Als ik bijvoorbeeld voor elke blik op m’n hulpmiddel een euro had ontvangen, lag ik nu languit in […]