About Me

Van onmacht naar kracht en balans

Mijn naam is Marjo Brouns. Ik ben al een aantal jaar mantelzorger, eerst van mijn schoonouders en sinds 2008 ook van mijn gehandicapte echtgenoot. Hij kan daardoor thuis blijven wonen. Als gevolg van een ongeval in huis heeft mijn man een partiële dwarslaesie. Hij is ernstig beperkt in zijn motoriek en heeft, naast chronische ziektes en vermoeidheid, elke dag veel neuropatische pijn.

Mantelzorg ervaar ik als de grootste en wijste levensles ooit. Het was (en is) voor mij een weg van onmacht naar kracht en balans, soms met hobbels of zelfs met steile hellingen, maar vooral ook met regelmatig de wind in de rug. Ik spreek en schrijf over hoe ons leven in 2008 op-zijn-kop gezet werd, over mijn dagelijkse mantelzorg-dingen, mijn overdenkingen en overtuigingen. Ik vertel over de frustraties en er-mee-leren-leven, over het samen zorgen met alle hulpverleners en haar sociale netwerk, maar ook over de mooie ervaringen en de wijze levenslessen sinds het ongeval van mijn man.

Ik deel mijn eigen ervaringen over de samenwerking met zorg- en welzijnprofessionals in ons leven. Ik vertel hoe ik ervoor zorg dat de mantelzorg niet zwaar of te omvangrijk wordt. Hoe ik leerde hulp te vragen en hoe ik leerde geboden hulp die niet past te weigeren. De rode draad van mijn verhaal is de behoefte aan een zo’n goed mogelijk leven voor mij en mijn partner mét ziekte en handicap. Ik hoop met mijn verhaal anderen bij inzichten van hun eigen situatie te brengen, zodat zij de kansen en mogelijkheden die daarin zitten opgesloten zien en oppakken.

Ik ben een van de initiatiefnemers van de website www.sprekendemantelzorgers.nl. Cora Postema, Annette Stekelenburg en ik gaan – gezamenlijk of individueel – in gesprek met de zorg-en welzijnssector, met politici en beleidsmakers, maar ook met mantelzorgers en hun ondersteuners omdat we het belangrijk vinden dat er niet óver mantelzorgers maar mét hen gesproken wordt.

Meer informatie over mij lees je op mijn website: www.marjobrouns.nl. Ik plaats regelmatig een blog op de website van Broedplaatz. Al mijn blogs zijn te lezen via: http://www.marjobrouns.wordpress.com. Wanneer je dat wilt, kun je daar ook een reactie achter laten. Je kunt me volgen via twitter: @marjobrouns.

Posted by
Posted in

Doe je voorzichtig?

“Doe je voorzichtig? Kijk je goed uit onderweg?” Mon heeft zojuist zijn ochtendmedicatie gehad, is naar het toilet geweest en ligt nu weer terug in bed. Hij wil nog een paar uurtjes slapen. Het is kwart over zes in de morgen en hij vraagt het vandaag maar 2 keer. Over een kwartier komt de buurvrouw […]

Posted by
Posted in

Je hoeft me niet te repareren. Ik ben niet stuk!

‘Je hoeft me niet te repareren, ik ben niet stuk!’ In één zin wordt vanaf het podium de complete theatervoorstelling samengevat. Ik zit in het publiek bij een indrukwekkende voorstelling van en door mensen met een verstandelijke beperking, waarin zij een goed beeld van hun leven schetsen. Een leven waarin eigen regie niet eenvoudig is, […]

Posted by
Posted in

Iets voor een ander betekenen.

De wijkverpleegkundige is er die morgen wat langer. Ze pakt na de dagelijkse verzorging van Mon haar I-pad nog even op en loopt naar Mon, die aan zijn PC zit. Ik begrijp dat tijdens het douchen en aankleden een gesprek heeft plaats gehad over foto’s op de I-pad en hoe haar dat niet lukt. Ze […]

Posted by
Posted in

Vinden

Staatssecretaris Martin van Rijn heeft veel oog voor mantelzorgers. In het voorjaar van 2014 benoemde hij zijn drie speerpunten m.b.t. mantelzorg: versterken, verlichten en verbinden. Dat stemde mij gelijk positief, zeker bij al die veranderingen en transities in de zorg. Later zag ik dat diverse instanties het woord ‘vinden’ aan de speerpunten van de Staatssecretaris hadden toegevoegd. […]

Posted by
Posted in

Burenhulp

‘Kan hij dan helemaal niet alleen zijn?’ Ik ontmoet bij het boodschappen-doen een geïnteresseerde kennis en vertel haar waarom ik niet al te veel tijd heb om te kletsen: Mon is alleen thuis nu, maar dat lukt voor hem hooguit voor 1 à 2 uurtjes. Wanneer ik langer van huis ga, dat is er iemand […]

Posted by
Posted in

Zelfredzaamheid

Sinds eind september slapen we weer in ons eigen bed op de bovenverdieping van ons huis. Meer dan een jaar sliepen we beneden in het appartement, in het bed van mijn schoonouders. In mijn blog ‘Boven slapen’ lees je meer hierover (zie voor link onderaan dit blog). Het traplopen is nog steeds een hele klus […]

Posted by
Posted in

Accepteren is het moeilijkste, maar ook het allerbelangrijkste

Er zijn vast en zeker mensen die onze avonden behoorlijk saai zullen vinden. Mon en ik kijken elke avond televisie, ieder op een eigen bank, maar samen – als een honderd-jaar-getrouwd stel – kijken we naar onze vaste tv-programma’s. We hebben zelfs – heel burgerlijk – een weekschema met wat we op welke dag kijken. […]

Posted by
Posted in

Boven slapen

Dit blog ‘Boven slapen” schreef ik al eerder dit jaar, op 15 april 2014. Dat lijkt een verouderd blog, maar samen met de updates onder aan het blog is het zeker nog actueel. Je leest over eigen kracht en over ongevraagde (goedbedoelde) adviezen. ‘Boven Slapen’ “Wat wil je voor je verjaardag?” vraagt Mon. Hij ligt […]

Posted by
Posted in

Leuke vent!

“Hoe is het met je man? Het was altijd zo’n leuke vent, je kon altijd zo vreselijk met hem lachen! ” zegt vriend B. op een feest. Een feest waar ik alleen – zonder Mon – ben. Vriend B. heeft Mon sinds zijn ongeval in 2008 niet meer gezien. Die laatste zin ging meer richting […]

Posted by
Posted in

Feestjes!

Bij de wekelijkse boodschappen kom ik een goede vriendin tegen. Ze heeft een dag verlof en vertrekt een dag later met haar man voor een langverlangde vakantie. Ze glundert. Dat is geweldig, ik ben blij voor haar en haar man…… Is dat echt zo? Natuurlijk ben ik blij voor haar, maar waarom steekt het dan […]