Mijn naam is Guusje, een mama van 2. Ik draag graag bij aan BroedplaatsZ om meer bekendheid te…

‘Ik wil niet zo’n mama zijn’
Een mama die niet met haar kinderen op de trampoline kan springen.
Een mama die niet in haar eentje voor haar kinderen kan zorgen.
Een mama die niet achter haar kinderen aan kan rennen.
Een mama die te vaak moet zeggen sorry jongens maar mama heeft pijn.
Een mama die haar kinderen voor de televisie zet omdat ze zelf niet meer kan.
Een mama die er wel is maar er niet van kan genieten.                                           

Bekkeninstabiliteit is er in allerlei soorten en maten. De een heeft het na de bevalling, de ander tijdens de zwangerschap en dan heb je nog degene die het tijdens de zwangerschap hebben én erna. Je kunt iemand niet in een hokje stoppen en zeggen jij hebt bekkeninstabiliteit dus jij bent binnen zo veel tijd weer beter. Elk lichaam reageert anders. Bij mij duurt het nu al 2,5 jaar en dat had ik van te voren helemaal niet verwacht.

Fysieke problemen

Bij bekkeninstabiliteit komt echt meer kijken dan pijn en een beetje een wiebelig gevoel. Je lichaam krijgt een enorme klap. Je kunt heel veel dingen niet meer die je voorheen wel kon.

24 uur per dag pijn, niet kunnen slapen omdat je niet meer kunt liggen, niet mogen/kunnen tillen.

Je kunt je eigen kinderen niet verzorgen, maar ook jezelf elke dag douchen is een te grote opgave.

En als je dan gedoucht hebt kun je jezelf niet afdrogen (gelukkig zijn er badjassen) en moet je eerst gaan liggen voor je jezelf kunt aankleden. Elke stap die je zet moet je goed overdenken voor je hem neemt omdat dit gevolgen kan hebben voor de rest van je dag. Bewuste keuzes maken.

Emotionele gevolgen

Het is niet alleen maar het fysieke stukje, want dat is eigenlijk wel bekend. Ook geestelijk ga je er op sommige momenten aan onderdoor. Je ziet dat je kindje door allerlei mensen kan worden opgepakt, maar zelf je kindje uit zijn wiegje halen kun je niet. Ook het in bad doen van je kindje (kinderen) is een te grote opgave. En als je eindelijk naar beneden kunt, ben je blij dat je niet nog een keer die trap op hoeft. Het naar bed brengen en een verhaaltje voorlezen aan je kinderen moet je overlaten aan je partner. Je komt (zeker in het begin) in een isolement terecht. Je kunt zelf geen auto rijden en lange stukken lopen is ook een te grote opgave. Dit zorgt er voor dat vriendschappen niet hetzelfde zullen zijn en ook familie zal naar jou toe moeten komen. Je huis heb je op een gegeven moment wel gezien en de bank wil je het liefst uit het raam gooien. Op Netflix blijf je in deze periode wel bij en ook al je series en films op tv kun je zien, maar voor je eigen kinderen zorgen, hetgeen wat je het liefste doet, dat kan niet.

Neerwaartse spiraal

Je wilt heel veel, alles doen voor je kinderen, gezin vrienden en familie. Je stond altijd voor iedereen klaar maar kan dit niet meer. Je bent niet meer de persoon die je altijd was en hier zal je mee moeten dealen want wanneer dit over gaat weet je niet. Fysiotherapie helpt niet genoeg en dus ga je naar een revalidatiecentrum om te leren omgaan met de pijn. Je zit eraan vast.

Mensen met bekkeninstabiliteit hebben niet alleen lichamelijke klachten/pijn, ook geestelijk. Je bent niet de mama die je van te voren had bedacht.

In mijn volgende blog vertel ik hier meer over.

Guusje

2+