**op 23 november 2016 is Eelco, gesteund door zijn naasten, in alle rust overleden. Zijn euthanasiewens is op…

Een dag als alle andere, ik controleer mijn saldo met de handige app op mijn smartphone. Hee, dit bedrag is echt veel hoger dan ik dacht, toch maar eens kijken hoe dat kan. Mmm, vreemd een bedrag van de gemeente, maar dat heb ik toch 3 weken geleden ook al gehad? Toch maar eens bellen.

Nu moet je naar een centraal nummer bellen, dan mag je uitleggen waarover het gaat. Op het moment dat ze je in het systeem opzoeken verbinden ze je door naar je case-manager, ook al geef je aan dat je die helemaal niet nodig hebt. En ja hoor, mijn case-manager vertelt me dat ik echt een andere afdeling moet hebben, maar doorverbinden is er niet bij.

Ondertussen is het 16:30 en alle vooroordelen die ik heb over ambtenaren worden bevestigd. Niemand op de afdeling. Nou ja dan maar morgen al is dat vrijdag. Als ik vrijdag bel krijg ik ook niemand te pakken, oke dan maar na het weekend.

Zaterdag krijg ik een brief van de gemeente, een standaard brief met daarin een uitleg over het geld, dat ze dat voortaan voor iedereen op een centraal moment overmaken, eens per jaar. Oke fijn, maar ik heb het net 3 weken geleden gehad en niet alleen ik van een aantal mensen hoor ik hetzelfde. Nu heb ik gelukkig het geld meteen apart kunnen zetten, maar hoor ook al dat mensen het meteen uitgegeven hebben. Goede manier om in de problemen te komen. Trouwens niet de eerste keer dat de gemeente eerst iets doet en de brief met aankondiging en uitleg een paar dagen later verstuurt.

Maar goed, het is maandag en ik heb toch een knagend gevoel over dat geld, ik heb er geen recht op en wil het terugstorten, want ook voor mij is het aanlokkelijk om het uit te geven. Ik bel, en krijg zowaar iemand te pakken. Helaas kunnen ze me alleen vertellen dat ik het geld niet moet terugstorten omdat hun systeem het dan niet meer snapt en dat de persoon die er echt alles van weet woensdag weer op kantoor is. Er wordt afgesproken dat ik woensdag dal worden gebeld. Nu raad u het al, woensdag geen telefoon.

Ondertussen is het donderdag ik bel maar weer eens en krijg zowaar de juiste persoon te pakken. Deze zegt van het probleem op de hoogte te zijn en dat ze intern bespreken wat ze er mee moeten doen. Als ik aangeef dat ik graag wil weten waar ik aan toe ben krijg ik te horen dat ik binnen 14 dagen een brief kan verwachten met wat ze willen doen.

14 dagen, da’s lang als je geld hebt wat je eigenlijk heel goed kan gebruiken, maar je waarschijnlijk moet teruggeven. 14 dagen is heel lang om mij in onzekerheid te laten. Ik en onzekerheid is geen goede combinatie. En ik ga u niet verassen als ik zeg dat ik na 14 dagen nog steeds geen post heb ontvangen. En omdat ik de beroerdste niet ben besluit ik nog 3 dagen te wachten voordat ik ga bellen.

Tijd voor weer een telefoontje naar de gemeente. Ze beginnen mijn naam te herkennen, nooit een goed teken. Ze hebben het intern er over gehad en besloten is dat mensen die dit geld ten onrechte hebben ontvangen dit mogen houden. Als ik vraag waarom ik de beloofde brief niet heb ontvangen krijg ik als antwoord dat besloten is geen brieven te versturen en dat de gemeente hiermee dit hoofdstuk afsluit.

Ik geef aan dat ik blij ben dat mensen dit geld mogen houden, maar dat het toch wel heel fijn zou zijn als we daar een brief van krijgen. Sterker nog dat ik ook graag zwart op wit zou willen zien dat ik dit geld mag houden, zodat ik niet over tig maanden alsnog een vordering krijg. Dan komt de aap uit de mouw, het schijnt wettelijk niet mogelijk zijn dit geld terug te vorderen. Foutje, bedankt!

Al met al heb ik meerdere keren moeten bellen, meer dan 4 weken moeten afwachten. Dit levert mij stress op. En om eerlijk te zijn meer stress dan het geld me waard was.

Hopelijk heeft de gemeente hun lesje geleerd en gaan ze in de toekomst meer en duidelijker communiceren, maar om eerlijk te zijn ik heb er een hard hoofd in.

0