Mijn naam is Marco van den Berg en ik ben geboren op 01-06-1970, in Geldrop waarna ik tot…

De mensen van BroedplaatsZ vroegen me laatst of ik het leuk zou vinden om over mijn jongste zoon Tom te schrijven. Met name over in welke wereld wij terecht zijn gekomen nadat Tom gediagnosticeerd werd met als uitslag: Autisme en ADHD. Dus in de rol van papa van Tom! Een kans die ik me niet wilde laten ontnemen dus ik heb vrijwel direct ja gezegd.

Ik wil voordat ik begin toch een klein stukje historie schrijven over de start die wij hadden met Tom. Ondanks dat ik in 2010 gescheiden ben zal ik veelvuldig de term “wij” gebruiken omdat de moeder van Tom en ik nog steeds heel veel samen doen als het gaat om de zorg van de kinderen. Daar hebben we na de scheiding hard voor gewerkt en zoals het nu gaat kan ik dat alleen maar toejuichen en de kinderen ook.

Tom wordt geboren op 24 juni in 2005. Hij wordt met een enorme kracht ter wereld gebracht met behulp van een vacuümpomp. Een start die mij de rillingen gaf omdat de kracht op het kleine lijfje enorm was. Een paar uur later ging het goed met zowel moeder als kind. Helaas kwamen we er al snel achter dat er fysiek het e.e.a. niet klopte. Als je Tom vasthield en, zoals het een goed ouder betaamt, zijn nekje ondersteunde dan gilde hij als een mager speenvarken. Hij bleek een soort van KISS syndroom te hebben. Bij nader medisch onderzoek bleek dat zijn schedelplaten aan de achterkant van zijn hoofd lichtelijk over elkaar heen geschoven zaten. Hierdoor had hij veel pijn en sliep hij ook slecht. Oplossing? Osteopathie. Onze eerste ervaring met de zorg, ware het niet dat dit nog louter op fysisch niveau was en nog niet op psychisch niveau.

De behandeling helpt steeds, al was het ieder keer maar voor een paar dagen. Het verlichtte in ieder geval overduidelijk de pijn. Helaas slaapt Tom geen enkele nacht door dus langzaam aan zakt ons energieniveau. Na een maand of 10 krijgen we beiden het idee dat Tom anders is dan anders. In ieder geval anders dan Bram onze eerste zoon waar het op dat moment gelukkig gewoon goed mee gaat. Ook bij kinderdagverblijf Nul-vier geeft men aan dat Tom zo nu en dan wel héél erg uit z’n pan flipt als het even niet loopt zoals hij het wil. De eerste tekenen aan de wand, zo zou later blijken….

Wordt vervolgd!

0