Ik ben Bonnie. Vanaf 2006 werk ik als ervaringswerker. Door mijn GGz ervaring heb ik verschillende kwetsbaarheden gekregen. Ik…

Ik merk om mij heen wat het coronavirus allemaal met mensen doet.
Zeker de “kwetsbare ouderen” die niet meer werken,
Die hebben de tijd om elk uur naar het nieuws te luisteren of te kijken en worden daardoor lichtelijk gek en/of bang gemaakt.
Zeggen al een week geleden alle afspraken en uitjes af, want stel dat je met corona besmet raakt.

En dan de “gezonde mensen” die nu aardig klagen want hun feestjes gaan niet meer door en uiteten kan ook al niet!
Shit ben ik ook nog verkouden, dus kan eigenlijk ook niet naar mijn vrienden,
Wat een ellende en dat voor zeker 3 weken!
3 weken dat is niet niets hoor al mijn sociale contacten op 0 wat erg dat is toch niet te doen?

 

 

Dan heb ik een gesprek met iemand met een handicap, en ja het onderwerp corona daar kan je dan niet aan ontkomen.
Ze zegt: waar al die “gezonde” mensen over klagen, daar kan ik al jaren na mijn ongeluk alleen maar van dromen.
Dat is puur luxe en dan vinden ze 3 weken lang?
Ja daar werd ook ik zelfs even stil van.
Voor de 1 een drama, terwijl de ander het zou willen maar nooit meer kan’,
Hier leren we wel wat van.

Alle goede initiatieven en verbindingen die nu gemaakt worden, als wie die nu ook eens na het coronavirus voorzetten?
Zullen we er dan ook iets meer voor elkaar zijn en op elkaar letten?

Bonnie

 

Lees ook Bonnies eerdere blogs: Wat overkomt me nu? en het vervolg: Het lijkt wel een film.

0