**op 23 november 2016 is Eelco, gesteund door zijn naasten, in alle rust overleden. Zijn euthanasiewens is op…

Het nieuws naar buiten brengen
21-04-2016

Gisteren de laatste mensen gebeld van wie ik vind dat ze het verdienen om nu al op de hoogte te zijn. De meest belangrijke mensen in mijn leven weten nu van mijn beslissing af. En eigenlijk waren al de reacties hetzelfde: eerst eventjes de schok van het nieuws, maar daarna eigenlijk meteen de berusting. Ik ben veel dapper genoemd. Dat vind ik overdreven, maar snap wel wat ze wilden zeggen. Iedereen begrijpt het en voor niemand kwam deze beslissing als een verrassing.

24-04-2016

De laatste dagen veel meer last van pijn en ongemakken. Het is bijna alsof, nu ik de beslissing heb genomen, mijn lichaam heeft besloten alles te voelen en te ervaren ipv het weg te stoppen en te negeren. De pijn is eigenlijk gelijk gebleven, maar ik ervaar het heel anders. Laat het nu ook meer zien geloof ik. Misschien omdat ik heb besloten dat toneelspelen steeds minder waarde heeft nu ik dit traject ben ingegaan? Ik weet het niet.
Wat ik wel weet is dat ik morgen echt de papieren helemaal wil invullen en opsturen. Maar ik zie er ook tegenop. Het voelt als een examen, iets waarvoor ik dus kan falen. En dit is te belangrijk om te falen. Ik moet morgen gewoon niet te veel denken over wat ik invul en wat ik denk dat ze willen horen. Ik moet het gewoon heel eerlijk invullen, maar dan moet ik dus ook 100% eerlijk zijn tegenover mezelf. Dit is misschien nog wel het moeilijkste en het meest confronterende van alles: heel eerlijk zijn tegen mezelf. Al ben ik hier natuurlijk al mee begonnen toen ik het traject inging. Maar toch. Want het is helemaal niet leuk toe te geven dat je eigenlijk niet meer voor jezelf kan zorgen en dat je eigenlijk bij alles al hulp nodig hebt.

0