**op 23 november 2016 is Eelco, gesteund door zijn naasten, in alle rust overleden. Zijn euthanasiewens is op…

De vraag stellen is hem beantwoorden, dus laat ik het maar meteen zeggen. Nee het was het wachten niet waard. Op 9 september heb ik een klacht ingediend bij de gemeente en vandaag op 24 oktober kreeg ik dan eindelijk een antwoord. Laat ik meteen zeggen dat ik het heel jammer vind dat er niet eerder contact is gezocht. Nu heb ik toch ruim 6 weken in spanning gezeten over een antwoord. Ook is het heel lastig om 6 weken nadat een incident zich heeft voorgedaan nog alle details precies te herinneren. en dan bedoel ik meer voor de andere partij, ik heb gelukkig er meteen een blog (wat hier te lezen is) over geschreven. Hieronder kunt u het antwoord van de gemeente lezen. Uit respect voor de privacy van de medewerkers van de gemeente heb ik de namen uit het antwoord verwijderd, voor de rest is niets aangepast.

Geachte heer De Gooijer,

Naar aanleiding van uw klacht van 9 september heb ik gesproken met mevrouw X.

Zij kon zich het gesprek met u en uw moeder nog goed herinneren. Zij is het ook wel eens met bepaalde delen van uw verhaal, maar herkent zich niet in andere punten die u naar voren brengt. Zo weet zij bijvoorbeeld zeker dat zij u en uw moeder een hand heeft gegeven en zich heeft voorgesteld toen zij u voorging naar de spreekkamer. Wel erkent zij dat zij u niet had moeten aanspreken met “je” of “jij”.

Mevrouw X heeft ook de indruk dat haar bedoelingen niet allemaal goed zijn overgekomen. Met het noemen van “beweging” heeft zij u er alleen op willen wijzen dat beperkingen soms door oefeningen kunnen worden verminderd of opgeheven. Dit is van belang omdat WMO voorzieningen bedoeld zijn voor blijvende beperkingen. Het was niet de bedoeling om daarmee een oordeel over uw persoonlijke situatie te geven. Als u dit anders heeft begrepen, dan betreurt zij dat. Zij heeft u zeker niet willen kwetsen.

Ook heeft mevrouw X aangegeven dat een medisch advies nodig kan zijn. Dat is niet omdat zij u niet zou geloven, maar soms is de beschikbare informatie niet voldoende of te oud om te bepalen of de gevraagde voorziening nodig is. U heeft weliswaar al een WMO-voorziening maar dat is geen vervoersvoorziening zodat dit aspect van uw beperking nog niet is beoordeeld.

Mw X vond het jammer dat het gesprek zo snel werd afgebroken, want daardoor was er ook geen gelegenheid om meer om aandacht te schenken aan elkaars vragen en bedoelingen.

Ik kan niet beoordelen hoe het gesprek is verlopen. U bent het op een aantal punten niet met elkaar eens of geeft er een andere betekenis aan.

 Ik heb met mw X overlegd hoe het nu verder moet. Wij hebben afgesproken dat er een aanvraagformulier naar u wordt toegestuurd. Nadat u het formulier heeft teruggestuurd zal een andere medewerker van de afdeling WMO bekijken of een aanvullend medisch advies noodzakelijk is en daarna kan er een besluit worden genomen op uw aanvraag.

Ik hoop dat u op die manier toch goed geholpen kunt worden.

Met vriendelijke groet,

En nu? Een antwoord sturen en er energie aan besteden? Want het stuk over mij negeren als gesprekspartner of het meteen aan mijn moeder vragen van welke instantie ze was komen niet terug. Of het zo laten en maar doorgaan met dingen die mij wel energie opleveren in plaats van kosten? Ik denk dat ik er het weekend eens over ga slapen. Ik bedoel er is geen haast bij he 😉

0