Graag wil ik me voorstellen als blogger op deze website. Ik ben Chantal. Op m'n 25e studeerde ik…

Met het ratificeren van het VN verdrag is er voor veel mensen met een beperking weer hoop ontstaan. Hoop op meer begrip, een betere toegankelijkheid en participatie in de samenleving, zonder hobbels en obstakels. Maar is dat reëel? Nee, ik denk van niet. Ik denk dat we nog een hele lange weg te gaan hebben….

Op vakantie
Met het VN verdrag in gedachte wilde ik samen met moeder een groepsreis boeken. Een vakantie die ik haar 2 jaar geleden al had beloofd toen ze 75 werd. Maar waar het nog steeds niet van was gekomen.
Bij de reisorganisatie “om de hoek” hadden we onze wensen neergelegd maar aangezien er zo veel keus was, kregen we de nodige reisgidsen mee. “Om thuis maar eens alles rustig door te nemen”, zei de vriendelijke reisassistente.
Uiteindelijk waren we er uit. Het oude mooie Griekenland! We houden beiden van cultuur en natuur.

Inclusief? Nee…liever niet!
Maar toen begon de ellende. De ene na de andere reisorganisatie weigerde me mee te nemen “omdat ik een rollator gebruik en:
– ik hiermee de groep zou ophouden (terwijl ik juist sneller loop dan de gemiddelde oudere)
– het programma voor mij vast te zwaar zou zijn (“heerlijk” dat anderen beter weten wat ik kan dan ikzelf)
– de wegen niet altijd handig waren voor het lopen met een rollator (So what? Dan sla ik dat gedeelte van het programma toch over?)
– de buschauffeur niet van plan was om elke keer de rollator in en uit de bus te halen (zonder zich af te vragen of ik dat misschien wel eens zelf zou kunnen)”

Anders denken
Al met al besefte ik toen pas dat het niet iedereen gegeven is om in mogelijkheden te denken. Het drong toen ook pas tot me door hoeveel geluk ik heb gehad met de skireis en m’n vrienden waar niets te veel is om in mogelijkheden te denken. Vaak nog meer dan ikzelf.

Doorzetter
De reisassistente proefde onze frustratie en haalde echt alles uit de kast om reisorganisaties te overtuigen dat ik echt veel zelf kan. En dat ik het niet erg vind als ik aan een onderdeel niet mee zou kunnen doen. Maar na weken van zoeken kreeg ze het bij de grote reisorganisaties niet voor elkaar.

Gelukkig was de reisassistente een doorzettertje. Ze ging een stapje verder en benaderde een minder grote reisorganisatie. En dat was een schot in de roos! Deze organisatie durfde het aan om me mee te nemen. Wauw! Wat een “mazzel”! Ik werd er cynisch van maar van de andere kant was ik wel dolblij dat we toch nog samen op reis konden gaan.

Alternatief
Er was alleen 1 maar….Griekenland kon ook bij deze reisorganisatie niet om dezelfde redenen dan die welke hun voorgangers aangaven. Tja, dat was een domper. Maar ze boden in elk geval een alternatief aan om uit een aantal andere steden te kiezen waar meer ruimte was om met een beperking mee te kunnen gaan.

Barcelona 
Het werd uiteindelijk Barcelona met aansluitend Andorra.
Ondanks dat het een andere bestemming is geworden, ben ik blij dat ik toch samen met m’n moeder op vakantie kan gaan. Want voor mij betekent dit een toekomstige herinnering erbij.

Bijna alles kan maar toch….
Maar ik maak me zorgen waar we als maatschappij staan. Inclusief denken en handelen is helaas nog lang geen gemeengoed in een land waar bijna alles kan. Waar we een hoge welvaart hebben. Waar enorm veel vrijheid is zoals het homohuwelijk, de euthanasiewet, het geloof. En waar verregaande tolerantie is.
Maar als het gaat om mensen met een beperking….dan lopen we helaas nog ver achter ten opzichte van onze omringende landen. Dan is het denken in beperkingen normaler dan denken in mogelijkheden….En dan is het invullen voor de ander makkelijker dan vragen wat de ander daadwerkelijk kan, denkt, wenst….

Wens
Hoe vaak ik dit ook in het dagelijkse leven meemaak, ik kan er nog steeds niet aan wennen. Hoe mooi zou het zijn als we over een paar jaar kunnen concluderen dat we in een land wonen waar gewerkt wordt aan een meer inclusieve samenleving? Waar iedereen kan meedoen en waar ze weten dat het VN verdrag meer inhoudt dan een stoeptegel recht leggen…

Morgen de volgende stap?

0