Graag wil ik me voorstellen als blogger op deze website. Ik ben Chantal van Birgelen. Op m'n 25e…

De overheid stimuleert ons om zo lang mogelijk thuis te blijven wonen. Dat is mooi als het kan. Maar ook: wat voor problemen brengt dat met zich mee? In hoeverre kunnen mensen zelf oplossingen vinden om zelfstandig te blijven wonen? En wat als dat niet meer lukt?

Door de opleiding tot Wmo consulent en stage te lopen bij een gemeente zie ik aan het loket, maar ook bij mensen thuis, wat dit met hen doet. En wat wij, als gemeente, hierin kunnen betekenen.

Hulpvraag

Een jonge, vrolijk uitziende vrouw komt naar het loket voor het aanvragen van huishoudelijke hulp.
Normaal zien we hulpbehoevende ouderen waarvan je op meters afstand kunt zien dat huishoudelijke hulp een welkome aanvulling is om langer thuis te kunnen blijven wonen.

Vrolijke jonge vrouw

Maar dit keer is het anders. Een jonge vrouw. In de bloei van haar leven. Al binnen twee zinnen werd me duidelijk dat ze een levensbedreigende ziekte heeft en dat ze geen zware arbeid meer mag verrichten. Ze vertelt haar verhaal alsof het om een pakje boter gaat.

Ik moet even slikken…

Na haar situatie en netwerk in kaart te hebben gebracht, wordt ze aangemeld bij de BackOffice om haar hulpvraag verder op te pakken.

Eigen regie

Aan het loket word je binnen no time meegezogen in het leed van iemands leven. Maar zie je ook hoe sterk mensen nog kunnen zijn op hun zwakste moment.

Ik zou ze willen omarmen! Burgers die hun eigen regie proberen te houden. Tot het laatst.

Ik hoor wel eens op feestjes dat burgers het onderste uit de kan willen halen “omdat ze er recht op hebben”. Ze zullen er vast zijn maar ik heb ze nog niet gezien.

De meeste mensen komen omdat het echt niet anders meer gaat.

Soms vrolijk en ja, zelfs zingend, maar vaker verdrietig.

Wat is het dan fijn om hen op de juiste weg te mogen helpen!

 

Chantal

1+