**op 23 november 2016 is Eelco, gesteund door zijn naasten, in alle rust overleden. Zijn euthanasiewens is op…

Na de voor mij vreemde tijd van de feestdagen is alles weer terug naar normaal, nou ja wat dan bij mij als normaal doorgaat. Langzaam pik ik mijn dingen op. Heel bewust van het feit dat ik vlak voor de feestdagen wel heel dicht tegen de grens van mijn belastbaarheid kwam. Het probleem is dat er gewoon te veel “leuke” dingen zijn die ik wil doen. En dat er ook een aantal dingen zijn die ik liever niet zou doen, maar die ik uit een gevoel van “plichtsbesef” toch maar doe. Vaak omdat ik van mening ben dat het te belangrijk is om niet te doen. En ja, natuurlijk krijg ik daar ook een goed gevoel bij, maar ze zijn niet “leuk”.

2014 gaat het jaar van de waarheid worden, dit gaat het jaar worden waarin de beleidskaders (voor zover ze al zijn opgesteld) verder ingevuld moeten gaan worden, waar dus de ruimte is om dingen heel goed, of minder goed te doen. Ik kan alleen maar hopen dat de goede ontwikkeling om daar burgers en ervaringsdeskundige bij te betrekken zich voortzet.

Helaas gaat het voor mij ook wel wat meer spanning opleveren. Grof gezegd ben ik nu al bijna dagelijks bezig met wat de meeste mensen pas (willen) gaan zien als het hunzelf gaat raken. Maar ik ben druk bezig om daar voor mijzelf een manier in te vinden om mee om te gaan, dus dat gaat helemaal goed komen.

Hoewel ik niet in goede voornemens geloof en dit voornemen al een tijdje eerder had uitgesproken ga ik vanaf nu proberen veel meer aan zelfreflectie te doen. Helaas kan ik dit niet alleen, en heb aan een aantal mensen die ik ken, en waarvan ik weet dat ze tot op het pijnlijke eerlijk zijn, gevraagd om na vergaderingen en bijeenkomsten met mij terug te kijken. Ik heb gemerkt dat ik soms wel heel erg fel kan zijn en dat dan soms de boodschap niet langer aankomt. En de boodschap die ik heb is het belangrijkste. Maar je hoeft niet bang te zijn dat ik heel erg ga veranderen hoor, want mijn felheid en gedrevenheid is juist wat mij volgens een groot aantal mensen zo betrokken maakt, maar soms een tandje minder kan er wel voor zorgen dat ik meer resultaten bereik.

Het afgelopen weekend heb ik mijn huiskamer opnieuw ingericht, met o.a. 2 nieuwe kasten van een niet met naam te noemen zweeds woonwarenhuis. Ik denk dat ik niemand hoef te vertellen hoeveel stress dat kan oproepen. Ze zeggen wel eens als je je vriendschap met iemand wilt testen zet zo’n kast in elkaar. Kan je dat samen zonder elkaar aan te vliegen dan kan je alles aan. Ik ben dan ook best wel heel blij dat ik samen met mij moeder alles in elkaar heb weten te zetten zonder ruzie, al moet ik misschien wel toegeven dat het meer haar verdienste was dan de mijne. En nu alles staat, mijn tv, computer etc weet is aangesloten, komt het voor mij moeilijkste gedeelte het inrichten van de kast en het terugzetten van de kleine dingetjes. Ik moet mijzelf hier echt toe dwingen, anders gebeurd het nooit.

Dus hoewel ik nog wel meer had om te schrijven moet ik nu echt stoppen, want ik had met mezelf afgesproken om dat nu te gaan doen.

0