Hallo allemaal,Ik zal mijzelf voorstellen mijn naam is Charissa Fens, ik ben 22 jaar en ik woon in…

Vandaag is Nancy al weer 4 maanden in mijn leven. Het vreemde is dat ik mij nauwelijks voor kan stellen hoe dat het was voor Nancy komst.

De vriendschap die je op kunt bouwen met een hond, is niet makkelijk te beschrijven. Ik denk alleen te begrijpen als je het zelf ervaart. Met Nancy voel ik mij veilig, de eerste weken was het moeilijk haar te vertrouwen. Nu ze hier langer is merk ik op dat naar buiten gaan mij niet langer veel energie kost. Gebruikte ik eerst het restzicht dat ik heb overmatig als ik nu buiten ben dan gebruik ik dit helemaal niet meer. Het is niet nodig om mij in te spannen het geeft rust buiten te kunnen functioneren zonder dat ik daar mijn zicht voor hoef te gebruiken.

Nu met Nancy word ik aangesproken door mensen je hebt sneller contant. Iemand met een stok ontlopen mensen en als ze al iets zeggen dan komt dit er vaak op neer dat ze je zielig vinden. Door de komst van Nancy heb ik de keuze durven nemen. Mij in te schrijven bij de opleiding Human Resource Management het had vanzelfsprekender geweest om mij in te schrijven in Breda omdat dit veel makkelijker voor mij te bereiken is. Maar nadat ik bij een open dag bij beide scholen ben geweest voelt Den Bosch veel beter. Met Nancy aan mijn zijde durf ik het avontuur aan om naar een echt volledig onbekende omgeving af te reizen.

Natuurlijk gaat niet alles van zelf, we hebben ook hobbels die we tegen komen en moeten overwinnen. Zo is Nancy 6 weken nadat ze bij mij kwam aangevallen door een onbekende hond, terwijl zei zelf aan het werk was. Gevolg was een angstige hond, langzaam gaat dit beter de ene dag merk je niets de volgende dag merk ik wel dat ze het niet leuk vind.
Ook zijn er dagen dat Nancy mijn ontzettend uitprobeert; zeg ik rechts dan gebeurt er van alles behalve rechts. Daar komen we uiteindelijk ook wel weer uit er word niet voor niets gezegd dat een geleidehond en zijn baas 1 jaar nodig hebben om volledig op elkaar ingespeeld te raken.

Toch gebeuren er juist vandaag dingen die het geen leuke dag maken. Ik ben op weg naar stage de eerste twee bussen gaan goed daarna gaat het met overstappen mis. Ik sta bij de goede halte en stap in de bus die stopt. Als hij verder rijd en bij het stoplicht staat begint hij te vloeken. En draait om het blijkt dat hij een andere lijn rijd als hij is en dus ergens anders hoort te stoppen. Ik stap uit en laat Nancy naar de bushalte terug lopen. Ze doet goed haar best maar lijkt het niet te snappen geeft alle bussen aan die we tegen komen. Voor de mensen die op Tilburg centraal komen weten dat dit er genoeg zijn. Als er weer een bus komt vraag ik of hij wel lijn 1 is dat blijkt hij te zijn. Eenmaal op mijn bestemming ga ik lopend verder ik ben bijna bij mijn stage als er opeens een auto voor mij langs schiet. Ik schrik en mijn stok is krom. Er blijkt iemand in mijn buurt te zijn die deze bestuurder aanspreekt het enigste dat hij zegt is maak je niet zo druk viel best mee. Het viel dus niet mee maar ik ben maar door gelopen. Dit laat zien hoe goed mensen letten op de wereld om hun heen. Maar ondanks soms lastige situaties gaan Nancy en ik er samen voor.

Een ding is voor mij zeker met Nancy aan mijn zijde  kan ik alles bereiken wat ik zelf wil!

0