** Op 12 juni 2013 heeft Elmira in allerust en op een waardige manier afscheid genomen van het…

Eerder schreef ik twee blogs “respect voor je medemens” en “hoofd + maaiveld = decapitation” naar aanleiding van een thema avond over de inzet van ervaringsdeskundigheid in de ketenzorg bij de gemeente Gilze Rijen.

18 februari. Deze avond heeft mijn leven 2 maanden lang beheerst. Om de simpele reden dat ik een blog heb geschreven over hoe ik die avond heb ervaren. Een blog wat iedereen kon lezen, een blog wat iets los maakte bij de gemeente. Maar ook een precedent voor de gemeente. Want hoe te reageren op mijn blog? Hoe gaan gemeenten in het algemeen eigenlijk om met social media ? Social media is een vluchtig iets, maar eenmaal op internet, staat de tekst er voor altijd op.

In eerste instantie werd er over mijn hoofd en achter mijn rug om gepraat over mijn blog. Waren er contacten tussen Zorgbelang en de gemeente, maar niet met mij. Voor mij een enorme trigger. Weer werd er over mij gepraat en niet met mij, terwijl ik toch echt de blogger was. Ik schoot in een enorme dip, mijn suïcidale ideatie speelde hoog op. Ik schreef een nieuw blog waarin ik de gemeente letterlijk uitnodigde om met mij in gesprek te gaan.

Dat gesprek vond 28 maart plaats. En ik heb heel wat moeilijke gesprekken gehad, maar nog niet vaak ergens zo tegen op gezien als tegen dat gesprek. Het frame in mijn hoofd, dat “ik mag leven bij gratie van anderen” is nog steeds zo aanwezig. In mijn hoofd vormden zich ellenlange associatieketens over hoe fout ik wel niet had gehandeld. Waarom moest ik zo nodig een blog schrijven. Moest ik wel in gesprek gaan ? Waarom wel, waarom niet. Had een gesprek überhaupt meerwaarde ? Mijn rationele geest zei van wel, mijn gevoelens iets totaal anders.

Groot was mijn verbazing toen Piet Sprangers bij ons aan tafel schoof. In mijn hoofd gingen meteen alarmbellen af…. Tjeempie wat krijgen we nou ? Heb ik het echt zo bont gemaakt ? Wederom een reeks van associatieketens. Boy, was I wrong… Want het werd een verrassend openhartig gesprek.

Er werd mij excuus aangeboden. Wederzijds kon worden uitgesproken hoe de avond beleefd was. Verbeterpunten kwam aan de orde. En, niet onbelangrijk, we waren het er allemaal over eens dat dit een leerzaam (doch pijnlijk) proces was geweest. De volgende keer dat Gilze Rijen een themabijeenkomst houdt, zit ik er weer bij. We continueren onze samenwerking. Van de week kreeg ik zelfs de bevestiging dat men vanuit de gemeente graag een gastblog voor BroedplaatsZ wil schrijven. Mooier kan het bijna niet !

En zo moet het volgens mij ook gaan. Zeker gezien de komende transities in de zorg en de budgetkortingen is het van belang dat (kwetsbare) burgers gehoord worden. Dat hun ervaringen worden meegenomen in het nieuw te vormen beleid. Dat burgers juist hun (ervarings)deskundigheid kunnen inzetten en zodoende binnen hun eigen grenzen kunnen participeren in onze samenleving. Betaald of onbetaald. Mee kunnen doen is essentieel.

Piet, Vanessa en Jeroen, we komen mekaar tegen !

0