1+
Please, neem geen onnodig risico …
Door
Posted in

Please, neem geen onnodig risico …

“Vanaf begin maart houdt het coronavirus de hele wereld stevig in zijn greep. Iedereen, de Koning en de Minister-President voorop, drukken ons op het hart om thuis te blijven als je niet weg hoeft om te gaan werken. Alleen buiten de deur te gaan voor een ommetje en om boodschappen te doen. Dit alles om het levensgevaarlijke virus onder controle te krijgen.”

Arnie, die zelf in een risicogroep valt, ziet dat veel mensen nonchalant met de regels omgaan. Ze doet een dringende oproep aan mensen: blijf thuis en neem geen enkel onnodig risico.

Reiken
Door
Posted in

Reiken

Niklas reflecteert op het coronavirus en het effect van de maatregelen op mensen. Zijn wens voor cliënten? Welzijn en zingeving!

Een warm hart voor jou!
Door
Posted in

Een warm hart voor jou!

Ik zou graag iets betekenen in deze moeilijke situatie en vind het lastig om dit leed te moeten zien. Helaas kan ik niet veel meer doen dan machteloos toekijken hoe anderen zich voor de volle 200% inzetten. Ik heb diep respect voor alle zorgverleners en ben jullie enorm dankbaar. Daarom heb ik speciaal iets geschreven, om te laten zien dat ik aan jullie denk.

CoroNAH
Door
Posted in

CoroNAH

De wereld draait wat langzamer nu. Mijn wereld draait door mijn hersenletsel al bijna tien jaar wat langzamer. Nu moeten velen, noodgedwongen wat gas terugnemen. Geen feestjes, bijeenkomsten, vergaderingen, uitstapjes en andere drukke festiviteiten meer. Net zoals ik het al jaren doe. Nu kan men zich een beetje verplaatsen in het leven van mensen met hersenletsel die last hebben van overprikkeling.

Door de bril van een ander …
Door
Posted in

Door de bril van een ander …

Bonnie Geus is ervaringswerker én werkt als projectmedewerker bij Zorgbelang Brabant | Zeeland. In de afgelopen twee weken heeft zij gezien wat corona met mensen doet. Ze laat ons meekijken. Door de bril van een ander…

Het lijkt wel een film
Door
Posted in

Het lijkt wel een film

Ondanks een tweede nieuwe longontsteking voelde ik mij niet heel ziek.
Echt fit natuurlijk ook niet maar ik kon nog aardig wat.
Tot afgelopen zaterdag: ik had meer hoofdpijn en moest veel overgeven, dus ik moest wel plat.

De huisarts had gezegd dat ik na drie of vier dagen met deze kuur echt wel verschil moest merken.
Helaas was daar op dag vier nog niets van te merken.

Als het minder ging moest ik bellen, maar ja het is weekend dus maar proberen uit te stellen.

Wat overkomt me nu?
Door
Posted in

Wat overkomt me nu?

Al voor de carnaval zat ik al 3 weken aan de antibiotica om mijn Lyme meer onder controle te krijgen. Dat was even zwaar maar gelukkig waren voor de carnaval mijn kuren klaar. Ik hou van Nederlandstalig dus carnaval is voor mij het feest van het jaar. Heel fit ging ik carnaval dus al niet […]

Kamer waarin je tot rust komt
Door
Posted in

Kamer waarin je tot rust komt

Je loopt de kamer binnen, die schemerachtig is, en ziet meerdere grote groene planten staan. Groot zowel qua hoogte als in de breedte: een groene oase jungle. Je legt jouw smartphone in een textielbuidel aan een pilaar. Je gaat op de zachte stoel zitten. Vanuit je lui ogende zitplaats kijk je naar het beeldscherm tegenover je. Daar toont zich een heel, heel langzaam veranderend lichtontwerp. Een landschap met lichtkleurvierkantjes, een blokkenlampjespatroon. Het oogt rustiek, want felle kleuren ontbreken.

Vakantie leuk? Niet altijd!
Door
Posted in

Vakantie leuk? Niet altijd!

Het is alweer een tijdje geleden dat ik een blog heb geschreven. Ik heb dan ook best een bewogen jaar achter de rug. Desalniettemin lijkt het erop dat ik 2019 best goed ben doorgekomen. Afgelopen jaar zijn mijn pijnklachten aan nek en rug verminderd. Op het gebied van mijn fibromyalgie en vooral het sporten in de vakantieperiode liep ik wel tegen het nodige aan. Vakantie is leuk, maar ook lastig voor mij: het is slecht voor mijn ritme en structuur.

Herken jij de subtiele signalen van kindermishandeling?
Door
Posted in

Herken jij de subtiele signalen van kindermishandeling?

Wie is er bekend met het filmpje over het ‘shaken baby syndroom’, wat ouders te zien krijgen in de kraamweek? De scenario’s daarin zijn zo normaal en herkenbaar. Want zo kan het starten: je bent moe, je bent prikkelbaar en je vraagt geen hulp. Misschien is er ook geen hulp. Je blijft doormodderen en plots ga je de grens over.

Vaak denk je bij kindermishandeling aan mensen die elkaar het huis uit vechten, schreeuwpartijen die door de muren te horen zijn, kinderen vol met blauwe plekken. Logisch dat je dan een melding moet doen bij Veilig Thuis. Maar dat is juist niet wat wij tegenkomen als begeleiders. Het is veel subtieler, en daarom is het zo moeilijk om te herkennen.