Ik was een ventje van acht aar oud en wilde muziek gaan maken. Op de terug weg van…

Op 8 jarige leeftijd mijn eerste ongeval met hersenletsel. Aangereden en daardoor een schedelbasis fractuur. Later nog een ongeval waarbij ik door de voorruit van de auto ben gegaan met mijn hoofd. Dit had grote impact op mijn leven. In 2013 volgde een hevige depressie met suïcide poging. Toen is uiteindelijk de diagnose Niet-aangeboren Hersenletsel vastgesteld.

Schuldsanering

Financieel gezien gewoon in het slop geraakt. Ik had goed werk waarbij ik veel overuren maakte. Toen kreeg ik rugklachten. De eerste tijd heb ik in de ziektewet gezeten en viel het inkomen wel mee. Later werd ik afgekeurd en kreeg ik hiervan 70%. Toen werd het al moeilijker. Toen ik aan mijn rug geopereerd was, kon ik volgens het UWV gewoon gaan werken. Dit was met behoud van uitkering. Toen dit niet bleek te gaan kwam ik toch weer in de WAO terecht. Het gevolg hiervan is dat ik vanaf toen (16 jaar geleden) tot nu een uitkering krijg van 70% van 70%.

Gewoon doorgaan

Ik klaag niet graag en neem het dus maar zoals het is. Wel is het zo dat we daardoor op een gegeven moment gewoon niets te verteren hadden en het geld al op was voordat het binnen kwam. Dit geschiede in 2012. Boodschappen mochten we in die tijd van mijn schoonouders doen.

Hulp van hoger hand

Nu zitten we voor het derde en laatste jaar in de schuldsanering en komen daar in januari 2019 uit. De rechter had in 2015 bepaald dat we daar recht op hadden. 3 jaar op een houtje bijten, maar dan weer opnieuw beginnen. We houden daarna wel beschermingsbewind. Veel te bang dat we weer in de problemen komen. We zijn inmiddels ons koophuis kwijtgeraakt en wonen nu in een huurhuis.

Nu gaat het anders maar best goed

Ik voelde in het begin veel schaamte en had erg het gevoel van gefaald te hebben. Wat kan je hiervan leren of wat kunt u hieruit opmaken? Blijf voor jezelf maar wel bij de les. Zoek op tijd hulp en durf te vragen. Het is tegenwoordig ook geen schande om als je in zo’n situatie terecht bent gekomen naar de voedselbank te gaan. Ik ben toen het helemaal mis dreigde te gaan naar de gemeente (Drimmelen) gegaan. Door de (te) lage inkomens van mijn vrouw en mij zijn we ons huis wel kwijt geraakt. We wonen nu in het dorp Drimmelen in een huurhuis. Het is wel dezelfde gemeente maar in een klein dorp. We zijn nu wel gelukkig en komen volgend jaar uit de schuldsanering.

0