Hallo allemaal,Ik zal mijzelf voorstellen mijn naam is Charissa Fens, ik ben 24 jaar en ik woon in…

Van februari 2013 tot januari 2014 heb ik stage gelopen bij zorgbelang brabant. In het begin was dit erg wennen voor mij. Maar wat was ik blij dat dit bedrijf mijn een kans gaf om stage bij hun te lopen. Ik ben een jaar opzoek geweest naar een stage. Maar bedrijf naar bedrijf wees mij af. Sommige gaven geen reactie en andere vonden mijn visuele beperking een te groot probleem.

Er veranderde hier veel mee ik ging naar een vreemde omgeving ik had geen idee waar ik terecht zou komen. En daarnaast was het zo dat ik de route naar mijn stage niet op tijd aangeleerd kreeg. Hierdoor moest ik de beslissing nemen dat er via het UWV een taxi aangevraagd werd. Dit was een hele grote stap voor mij. Het was een drempel die bestond uit zeggen ik kan dit niet zelf. En als er iets is wat ik haat dan is het dat wel.

Langzaam raakte ik meer op mijn plek. Ik raakte gewend aan de manier van werken, aan de collega’s en het gebouw. Ik heb veel verschillende dingen gedaan maar natuurlijk een echt hoogtepunt is zoom24. Ik had nooit verwacht dat ik een kans zou krijgen om in een film mijn verhaal te vertellen. Heel bijzonder om deze manier jouw kwetsbaarheid maar ook kracht te laten zien.

Tijdens mijn stageperiode kwam ik ook in contact met els. Zei vertelde mij over broedplaatsz en vroeg of ik mee wilde doen. Tot de dag van vandaag heb ik geen spijt dat ik besloten heb om hier aan mee te doen!

Het laatste half jaar werd de taxi steeds iets meer overbodig. Al snel na het begin van mijn stage begon ik met mobiliteitstrainingen om als nog de route naar stage te leren. Deze route duurt bijna 2 uur, bestaat uit drie verschillende bussen. En een overstap op het centraal station van Tilburg. Voor iemand met een visuele beperking is dit een onoverzichtelijke plek waar oriënteren erg lastig is. Maar uiteindelijk is het mij geluk ik leerde de route aan en kon ze zelfstandig afleggen.

Eigenwijs als ik ben vind ik het niet fijn om te vragen of het de goede bus betreft. Zo is het mij ook gebeurt dat ik in de verkeerde bus bleek te zitten. Dan vroeg ik het de keer er na wel en als het dan goed ging. Dan was ik mijn voornemen om te vragen of ik echt in de goede bus zat al weer vergeten.

Tijdens het ‘afscheid’ op mijn stage. Werd nog meer bevestigd dat mensen mijn gegroeid vinden. Vooral het laatste half jaar werkte ik dit ook zelf. De komst van mijn lieve geleidehond heeft mij het vertrouwen gegeven steeds meer  te laten zien wie ik werkelijk ben.

Naast dat deze stage voor mij heel leuk was. Is het ook confronterend geweest. Hoe langer ik stage liep hoe meer ik ging beseffen dat ik op de manier dat ik nu functioneer, dit geen jaren vol houdt.  Het belasten van mijn restzicht kon ik steeds minder goed volhouden. Aangeven dat de truckjes die je, je zelf hebt aangeleerd niet meer werken is moeilijk. Maar het besef dat dit moet veranderen om de toekomst voor mij zelf makkelijker te maken werd steeds sterker.

Dit heeft mijn doen beslissen om na mijn studie niet gelijk verder te studeren. En een tussen jaar te nemen. Vanmorgen heb ik bericht ontvangen van revalidatie centrum Visio het loo erf: dat mijn situatie besproken is. Ik word binnenkort benaderd voor een observatieweek. Hierin worden alle levensgebieden bekeken. En krijg ik aan het einde van deze week te horen of revalidatie voor mijn geschikt is en als het geschikt is hoe lang het zal gaan duren.

Mijn stage is afgelopen maar dat betekent niet dat ik stop. Binnen broedplaatsz blijf ik actief. Ik vind het belangrijk dat mensen hun ervaringen delen. Voordelen zijn er nog teveel. Er word te vaak voor mensen met een beperking op welk gebied dan ook ingevuld hoe hun leven er uit ziet!

Ook binnen het jongerenpanel zal ik actief blijven. Maar dan wel als oproep vrijwilliger. Zo neem ik dus niet volledig afscheid van zorgbelang brabant.

0