Ik was een ventje van acht aar oud en wilde muziek gaan maken. Op de terug weg van…

Stil geboren                                                                                 25-09-2001

In het jaar 2001 ben ik aan mijn rug geopereerd. Er zijn een aantal wervels aan elkaar vastgezet. Ik moest nog veel liggen in die tijd en er stond een ziekenhuisbed in de woonkamer.

Mijn vrouw was in die periode zwanger van ons eerste kindje. Op een gegeven moment, na 20 weken zwangerschap, merkte de verloskundige op dat het kindje wel wat klein bleef. Daarbij maakte ze de opmerking dat het ook zo kon zijn dat er gewoon weinig vruchtwater was. Ook was mijn vrouw erg bleek van teint, maar volgens de verloskundige kon dat ook alleen maar zo lijken omdat ze haar haren had geverfd .We werden wel geadviseerd naar de gynaecoloog te gaan en we hebben toen zo snel mogelijk een afspraak gemaakt in het Pasteur ziekenhuis in Oosterhout. We konden daar de volgende dag al  terecht. Er werd een echo gemaakt en het kind was zeker veel te klein en lag in weinig vrucht water. Om een nog beter beeld te krijgen, omdat het helemaal niet goed ging volgens de gynaecoloog, werden we door verwezen naar het Dijkzicht ziekenhuis in Rotterdam. Daar konden we 3 dagen later, op vrijdag terecht.

Na een aantal zware dagen zijn we daar dus naartoe gegaan. Geadviseerd werd om al een koffer met nacht kleding e.d. mee te nemen omdat ze wel zou moeten blijven in het ziekenhuis. De echo die er gemaakt zou worden zou wel langere tijd kunnen duren. Echter na 5 minuten had de betreffende arts al gezien dat het kindje overleden was. De terugreis naar huis was erg moeilijk evenals de periode erna. Het kindje moest op de normale manier ter wereld komen en we moesten daarom ‘s maandags naar het ziekenhuis in Breda waar gel ingebracht zou worden om de baarmoedermond soepel te maken. De dag daarna zou mijn vrouw dus ingeleid worden om de geboorte te bespoedigen.

In het ziekenhuis van Breda kreeg ik ook een ziekenhuisbed omdat ik nog met ernstige rug klachten te maken had. De geboorte bleek niet echt op te schieten en er werd een medicijn per infuus gegeven. Toen bleek het wel wat sneller te gaan. Omdat mijn vrouw veel pijn kreeg werd haar een ruggenprik beloofd, maar de anesthesist was bezet en het duurde daarom wat lang. De ruggenprik werd gezet maar deze deed niets volgens mijn vrouw. Later die nacht werd ons zoontje stil geboren.

0