BroedplaatsZ is niet 'alleen maar' een plaats waar zorggebruikers hun ervaringen delen. Je deelgenoot maken van hun dagelijkse…

Op 30 augustus 2018 vond de eerste editie van the conversation 1.0 plaats in Koudijs Kafé, Den Bosch. Waar drie jongeren, elk op hun eigen manier, vertelden over hun ervaring met depressie en burn-out. Janneke Swanenberg (initiatiefnemer) vertelde over haar persoonlijke ervaring* hiermee. Eefke deed een stuk uit haar theater show: ‘Wat is nou eigenlijk normaal?’ Justin heeft na zijn burn-out een coachingsbureau opgericht waarmee hij nu anderen helpt.

Hans van Boxtel, als zelfstandige werkzaam op het snijvlak van psychiatrie en arbeidsre-integratie, vulde hun verhalen aan met theorie: hoe komt het nou dat zoveel jongeren stress ervaren? Waardoor komt een burn-out? Wat zijn externe factoren?  Wat kan je er aan doen?

Erover praten helpt!

Deze avond stond in het teken van praten met elkaar over een onderwerp waar we normaal niet over praten. We stoppen met zeggen dat alles altijd goed gaat en delen onze ervaringen. Iedereen is het met elkaar eens: erover praten helpt!

De avond was een enorm succes, er waren ruim 120 mensen aanwezig!

Wesley Doran maakte een video met een sfeerimpressie van de avond.

 

* Janneke Swanenberg:

Ik voel me vandaag precies twee maanden niet meer depressief. De donderwolken in mijn hoofd zijn gaan liggen, ik heb niet meer elke dag het gevoel dat ik moet huilen als ik opsta, kan weer normaal naar de supermarkt, zit niet meer uren doelloos op de bank, ga Jip uit mezelf uitlaten op regelmatige tijden, ben gemotiveerd over de projecten die ik doe, kan beter grenzen aangeven, ga niet meer huilen als ik niet weet wat ik aanmoet, accepteer het als ik ergens te laat ben, kan het loslaten dat niet iedereen me leuk vind, ben fel tegen mensen die tegen me zeggen dat ik te weinig tijd voor ze heb (want ja, dit klopt, want ik ben momenteel bezig met heel hard werken om alles terug op de rit te krijgen).

Ik reageer nog steeds slecht op whatsapp, ben veel moe, eten is nog steeds elke dag een struggle, twijfel nog steeds aan wat ik wil worden als ik later groot ben.. maar; het gevoel van depressiviteit is weg. Ik kan normaal ademhalen, echt lachen om dingen en kan enorm genieten van leuke dingen (ondanks dat ik soms met tranen in mijn ogen sta omdat ik me realiseer dat ik er nog steeds ben).

Met dit gevoel stappen we de laatste twee weken in voor THE CONVERSATION 1.0. Wat gaat dit project niet alleen mijn leven, maar hopelijk ook het leven van anderen veranderen. Omdat ik als een van de weinige kan zeggen; ik weet hoe je je voelt. En ik ben er voor je. Op mijn eigen manier, maar wel altijd.

0