Ik was een ventje van acht aar oud en wilde muziek gaan maken. Op de terug weg van…

Ik ben afgelopen 12 juni uitgenodigd om een lezing te houden op de Amarant Academie in Tilburg. Dit was voor mij voor het eerst dat ik een dergelijke lezing gehouden heb. Ik heb voorheen wel vaker bezig geweest om wat meer met mijn ervaringsdeskundigheid te gaan doen. Het gaat in mijn geval dus over niet aangeboren hersenletsel en hoe ik dat opgelopen heb.

Daarnaast heb ik een stukje verteld over de dagbesteding die ik nu heb op het activiteitencentrum in Breda. Daar zijn afgelopen jaar veranderingen geweest intern. Eerst waren er vooral verschillende activiteiten zoals mozaïeken, schilderen, tekenen en gespreksgroepen. Nu zijn de mensen meer opgedeeld in groepen van verschillende niveaus. In onze groep is het mogelijk om als cliënt iets voor te bereiden. Ik ben van plan om eens per maand iets dergelijks te doen en afgelopen maand heb ik een 2-tal middagen voorbereid over Sam Willenberg die het vernietigingskamp Treblinka overleefde. Ik ben zeer geïnteresseerd in wat er in deze wereldoorlog met de Joodse gemeenschap is gebeurd.

Hoe ik mijn hersenletsel heb opgelopen, is nogal gecompliceerd. Ik heb namelijk 2 maal een ongeval gehad waarbij hersenletsel opgelopen is. Eerst toen ik 8 jaar was en aangereden ben op een kruispunt in Dordrecht. Toen een schedelbasis fractuur en een bloeding. Ik kwam 6 weken in coma te liggen. Hierna heb ik nog lange tijd valium moeten gebruiken om rustig te blijven. Later toen ik 19 jaar oud was nog een ongeval waarbij ik met mijn hoofd door de voorruit van de auto knalde. Toen een hersenkneuzing en even, een nacht en dag, buiten bewustzijn. Volgens mijn ouders die van het type ruwe bolster blanke pit waren: gewoon door gaan. Tot een jaar of 5 geleden werd er nog steeds gedaan alsof er niets aan de hand was. Ik kreeg een zware depressie en dit versterkte de boel nog even. Na deze periode volgde een opname bij de GGZ in Breda waar ik weer vol met medicijnen gestopt werd. Op dit moment heb ik nog steeds hoofdpijn. De hoofdpijnen zijn niet altijd even erg en de migraine-aanvallen zijn minder hevig dan toen ik nog kind was. Het leven gaat door, zoals mijn ouders altijd zeiden.

De dag van de lezing was een bijzondere dag en de mensen waren na afloop van de lezing stil en onder de indruk. Toen kwamen er nog een aantal vragen over bijvoorbeeld mijn aanhoudende hoofdpijn. Daar heb ik mee leren leven en geleerd toch veel afleiding te zoeken. Soms lukt dat ook niet en ben ik er flink ziek van.

Later heb ik nog wat mensen gesproken, die zeiden dat het een goede lezing was.

0