Ik ben Rick en ik ben 33 jaar. Sinds mijn 19e weet ik dat ik een lichte vorm…

Ik heb een lichte vorm van autisme en ADD. Vooral werk is voor mij een probleem. In deze blog geef ik een aantal voorbeelden waarom werken voor mij allerlei uitdagingen met zich meebrengt.

Reizen

Het reizen met het OV is voor mij best moeilijk. Zeker in de spits. Doordat de treinen tegenwoordig zo vol zitten is dit een en al zintuiglijke prikkels. Mensen die zitten te kletsen of te telefoneren, muziek te hard staat waardoor je “lekker” kunt meegenieten. Het onfatsoen van veel mensen om niet op te staan voor mensen die niet kunnen staan. Of met z’n alle hutje mutje in een vierkante meter staan, waardoor je ook nog allerlei lichamelijke prikkels binnenkrijgt. Plus de warmte, geuren en dergelijke. Dit leidt bij mij al vaak tot een dergelijke overprikkeling en dan moet de dag nog beginnen.

Sociale contacten met collega’s

Ik vind het heel moeilijk om mijn sociale praatje te doseren. Als ik iemand mag kan ik te sociaal zijn waardoor ik mijn collega van het werk af houd. Als ik iemand niet mag gebeurt er het tegenovergestelde. Dan vind ik het juist heel moeilijk om sociaal te doen en interesse te tonen. Ik heb ook ontzettend veel moeite met verhalen die bij mij blijven hangen, zoals als er familie overlijdt van een collega. Ik kan dan echt denken van ‘nu weet ik het wel, houd erover op’. Ik loop dan ook meestal weg.

Kantoortuinen werken niet voor mij

Ik heb een tijd in een werkervaringstraject gezeten. Daar werkten we met meerdere afdelingen op een verdieping met alleen een aantal kasten als scheiding tussen de verschillende teams. Op zich een open manier van werken maar voor iemand als ik een onmogelijke opgave om dan geconcentreerd te kunnen werken. Dit omdat alle prikkels constant bij mij binnen komen. Veel mensen die telefoneren, verschillende radio’s aan (natuurlijk allemaal op een andere zender), mensen die overleggen oftewel een kakofonie van geluiden. Dit zorgt vaak bij mij voor een dergelijke overprikkeling dat het voor mij steeds moeilijker wordt om aanwezig te zijn.

Werken op een manier die bij mij past

Zoals je leest is het voor mij dus heel moeilijk om een geschikte werkplek te vinden door alle prikkels die ik ervaar, waardoor ik mijn werk niet goed kan doen. Ik kan wel werken mits het op een manier is die bij mij past. In de praktijk komt dit nu neer op een dagbestedingsproject voor mensen met autisme of vrijwilligerswerk waar ik mijn eigen tijd kan indelen en ik de taken eventueel thuis kan doen.

Heb jij ook moeite met prikkels op de werkplek? Hoe ga jij daarmee om?

0